Γλάστρες Γαβάθες,πήλινες πλαστικές Κ.Α.

Βρύα... Δεν είναι πάντα εχθροί μας. Είναι Τέχνη!

Πολλοί ψάχνουν τρόπους για το πως θα αφαιρέσουν από το γκαζόν του κήπου τους τα βρύα. Πάντως
 σίγουρα οι παρακάτω φωτογραφίες θα σας μαγέψουν και θα δείτε πόσο όμορφα είναι αν συνδιαστούν σωστά με τα κατάλληλα υλικά. Είναι πραγματικά μια τέχνη!

 

 

 

Πηγη: fytosymvoules

Πως θα εγκαταστήσουμε σωστά τον έτοιμο χλοοτάπητα

Η επιλογή έτοιμου χλοοτάπητα δεν σημαίνει 100% επιτυχία αν δεν προετοιμάσουμε σωστά το έδαφος και δεν γίνει σωστά η εγκατάσταση του. Για να έχουμε έναν υγιή και όμορφο χλοοτάπητα θα πρέπει να ακολουθήσουμε τις παρακάτω οδηγίες:

1) Καταστροφή των ζιζανίων (αγριόχορτα) που υπάρχουν στο έδαφος με φρέζα ή με ψέκασμα ζιζανιοκτόνων. Το ψέκασμα θα πρέπει να γίνει τουλάχιστον 20 μέρες πριν την εγκατάσταση του έτοιμου χλοοτάπητα.
2) Γίνεται εφαρμογή λιπάσματος 2 μέρες πριν την εγκατάσταση του χλοοτάπητα και το ενσωματώνουμε στο έδαφος με μια τσουγκράνα και ποτίζουμε για να λιώσει το λίπασμα.
3) Φρεζάρουμε το χώμα και το ανακατεύουμε με τύρφη.
4) Ξανακαθαρίζουμε το έδαφος από πέτρες που μπορεί να ξαναήρθαν στην επιφάνεια.
5) Κάνουμε εγκατάσταση του αυτόματου ποτίσματος πάντα πριν την εγκατάσταση του χλοοτάπητα.
6) Κάνουμε μια ελαφρά συμπίεση με τον κύλινδρο. (Προσοχή να μην είναι λασπωμένο το χώμα)
7) Εγκαταστήστε τον χλοοτάπητα σε σειρές και προσέξτε να γίνει καλή επαφή του ενός κομματιού με το άλλο.
8) Ξανακάνουμε συμπίεση του χλοοτάπητα με κύλινδρο ώστε να φύγει ο αέρας κάτω από τον τάπητα. 9) Ποτίζουμε αρκετά την πρώτη εβδομάδα ακόμα και 2 με 3 φορές την ημέρα.
10) Χρησιμοποιούμε τον χλοοτάπητα μετά από 40 μέρες.

Πηγη :fytosymvoules

Ακουιλέγια (Aquilegia)

 Aκουιλεγία (Aquilegia). Γένος δικοτυλήδονων φυτών της οικογένειας των ρανουγκουλιδών. Πρόκειται για ποώδη, πολυετή φυτά με παχιές ρίζες. Τα φύλλα τους είναι πλατιά, ωοειδή και γωνιώδη, ενώ τα άνθη τους είναι γαλάζια ή μοβ και σπανιότερα ροζ ή λευκά, μονήρη ή σε αραιή φόβη. Ο κάλυκάς τους φέρει πέντε σέπαλα και στεφάνη με πέντε μεγάλα χοανόμορφα πέταλα. Ο καρπός τους αποτελείται από σπονδύλους με πέντε χνουδωτά καρπίδια. 
Το γένος α. περιλαμβάνει περίπου 50 είδη, τα οποία είναι ιθαγενή της Ευρώπης, της Ασίας και της Βόρειας Αμερικής.   

 

Πρόκειται για καλλωπιστικά φυτά, τα οποία καλλιεργούνται σε υγρά αμμοαργιλώδη εδάφη και πολλαπλασιάζονται εύκολα με σπέρματα. Η σπορά πραγματοποιείται την άνοιξη σε σπορείο και σε σκιά και τα νεαρά φυτά μεταφυτεύονται στο έδαφος τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο.
Στην Ελλάδα, όπου η α. είναι γνωστή με την κοινή ονομασία κολομπίνα, φύεται το σπάνιο είδος Aquilegia olympica, στην ηπειρωτική χώρα και κυρίως στον Όλυμπο.

 

Έχει ύψος 60-100 εκ., μεγάλα φύλλα και μπλε ή μοβ άνθη, με λευκή περιφέρεια. Το είδος αυτό έχει διουρητικές, ιδρωτικές και αντισκορβουτικές ιδιότητες. Επειδή όμως είναι τοξική πρέπει να αποφεύγεται η εσωτερική της χρήση. Εξωτερικά χρησιμοποιείται ως κατάπλασμα και βοηθά στην επούλωση πληγών.

 

Έχει, επίσης, εντομοκτόνες και ακαριοκτόνες ιδιότητες και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φθειροκτόνο. Άλλα είδη της ελληνικής χλωρίδας είναι το Aquilegia ottonis, που απαντά στα βουνά της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου και περιλαμβάνει το υποείδος Aquilegia ottonis taygetea, ενδημικό του Ταϋγέτου με ύψος 50-80 εκ. και γαλάζια άνθη· το Aquilegia saximontana, φυτό της υποαλπικής ζώνης των ορέων της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου, ύψους 30-100 εκ. με γαλάζια και πιο σπάνια ροζ ή λευκά άνθη· και το Aquilegia chrysantha, το οποίο βρίσκεται στις υποαλπικές δασώδεις περιοχές της Μακεδονίας, με κίτρινα άνθη.
Από τα εξωτικά είδη α., αυτό που καλλιεργείται συνήθως για τα ποικιλόχρωμα άνθη του είναι το Aquilegia vulgaris, γνωστό και με την κοινή ονομασία ευρωπαϊκή κολομπίνα. Φέρει γαλάζια ή μοβ άνθη, τα οποία σπανιότερα είναι ροζ ή λευκά, σε διάταξη ταξιανθίας αραιής φόβης.