Πώς να καλλιεργήσετε δέντρο αβοκάντο από κουκούτσι αβοκάντο

Τα Αβοκάντο είναι ένα από τα πιο καταπληκτικά καλοκαιρινά φρούτα. Υψηλό σε θρεπτικά συστατικά και χαρακτηριστική γεύση που δίνει δροσιά σε υπέροχες καλοκαιρινές σάλτσες. Την επόμενη φορά που θα φτιάξετε γουακαμόλε ή θα κόψετε αβοκάντο για τη σαλάτα σας, κρατείστε το κουκούτσι του για να αποκτήσετε το δικό σας δέντρο αβοκάντο. Είναι επίσης πολύ ωραία ασχολία για τα παιδιά σας.

Βήμα 1- βγάλτε και καθαρίστε το κουκούτσι
Θα χρειαστεί να βγάλετε το κουκούτσι από το αβοκάντο προσεκτικά (χωρίς να το κόψετε), και έπειτα να το καθαρίσετε καλά (συνήθως βοηθάει αν το βυθίσετε για μερικά λεπτά σε νερό και μετά τρίψετε τα υπολείμματα φρούτου από πάνω του). Προσέξτε να μην βγάλετε την καφέ στρώση από το κουκούτσι γιατί είναι το κάλυμμα του σπόρου.

Βήμα 2- Εντοπίστε ποια άκρη είναι ‘πάνω’ και ποια ‘κάτω’
Κάποια κουκούτσια είναι στενόμακρα, ενώ άλλα είναι σαν τέλειες σφαίρες- αλλά όλα τα κουκούτσια από αβοκάντο έχουν μια βάση από την οποία βγαίνουν οι ρίζες και μια κορυφή από όπου θα βγει  ο βλαστός. Η ελαφρώς μυτερή άκρη είναι η επάνω πλευρά και η πιο πλατιά άκρη είναι η κάτω. Για να κάνετε το κουκούτσι σας να βλαστήσει, θα χρειαστεί να βάλετε το κάτω μέρος στο νερό, και γι’ αυτό το λόγω είναι τόσο σημαντικό να καταλάβετε ποια από τις δυο άκρες είναι η σωστή, πριν το τρυπήσετε με οδοντογλυφίδες.

Βήμα 3- Τρυπήστε το με τέσσερεις οδοντογλυφίδες
Πάρτε 4 οδοντογλυφίδες και τρυπήστε το κουκούτσι με μια κατεύθυνση ελαφρώς προς τα κάτω, σε ίση απόσταση μεταξύ τους γύρω από την περιφέρεια του κουκουτσιού. Αυτές οι οδοντογλυφίδες λειτουργούν σαν στήριγμα για να στέκεται το κάτω μέρος στο νερό και γι αυτό πρέπει να τις μπήξετε καλά μέσα στο κουκούτσι. Προτείνουμε να τις τοποθετήσετε με κατεύθυνση προς τα κάτω, ώστε, όταν το βάλετε στο ποτήρι, το μεγαλύτερο μέρος να βρίσκεται μέσα στο νερό.

Βήμα 4- Τοποθετήστε τον σπόρο του αβοκάντο ημιβυθισμένο σε ένα ποτήρι με νερό
Και τοποθετήστε το σε ένα ήσυχο παράθυρο με ηλιοφάνεια. Βοηθάει να χρησιμοποιήσετε ένα διάφανο ποτήρι για να μπορείτε εύκολα να δείτε πότε θα βγουν οι ρίζες και για να ξέρετε πότε πρέπει να αλλάζετε το νερό. Πολλοί οδηγοί συνιστούν να το αλλάζετε κάθε μέρα, αλλά εμείς διαπιστώσαμε, από εμπειρία, πως είναι καλύτερο να το αλλάζετε κάθε πέντε μέρες με μια εβδομάδα περίπου. Πρέπει να αλλάζετε το νερό συχνά για να αποφεύγετε μούχλα, βακτήρια και μύκητες που μπορούν να βλάψουν τον μικρό βλαστό σας.

Βήμα 5- Περιμένετε το σπόρο σας να βλαστήσει
Πολλοί διαδικτυακοί οδηγοί που έχουμε διαβάσει λένε πως η βλάστηση χρειάζεται από 2 έως 4 εβδομάδες, αλλά η εμπειρία μας λέει πως χρειάζεται τουλάχιστον 8 εβδομάδες για να βλαστήσει, γι αυτό να είστε υπομονετικοί.
Αυτή είναι η διαδικασία που θα παρακολουθήσετε:

1. Η κορυφή του αβοκάντο θα στεγνώσει και θα δημιουργήσει μια σχισμή, και το εξωτερικό στρώμα του σπόρου θα απορριφθεί.
2. Η σχισμή θα επεκταθεί μέχρι και το κάτω μέρος και θα αρχίσει να φαίνεται ένα μικροσκοπικό ριζάκι.
3. Η ριζούλα θα μεγαλώσει και μπορεί να κάνει διακλάδωση, και τελικά ένας μικρός βλαστός θα βγει από την κορυφή του κουκουτσιού.
4. Μην αφήνετε το κουκούτσι σας να στεγνώσει και να μείνει αβύθιστο – συμπληρώνετε νερό αν χαμηλώνει η στάθμη του.

Βήμα 6- Φυτέψτε σε χώμα όταν το δεντράκι σας έχει ύψος περίπου 15 εκατοστά
Όταν το κοτσάνι σας είναι περίπου 15 εκατοστά, κόψτε τα 7 εκατοστά, πράγμα που θα το βοηθήσει να ξαναμεγαλώσει. Όταν ξαναγίνει 15 εκατοστά φυτέψτε το σε ένα πλούσιο σε συστατικά χώμα, μέσα σε μια γλάστρα διαμέτρου περίπου 20 εκατοστών, αφήνοντας το επάνω μισό του σπόρου να εξέχει. Τοποθετήστε το σε ένα ηλιόλουστο παράθυρο. Τα αβοκάντο αγαπούν τον ήλιο- όσο περισσότερος τόσο καλύτερα.

Βήμα 7- Ποτίστε και δείτε το να μεγαλώνει
Ποτίζετε συχνά με σταθερούς, βαθείς εμποτισμούς. Το χώμα θα πρέπει να είναι συνεχώς νωπό αλλά όχι κορεσμένο. Τα κιτρινισμένα φύλλα είναι σημάδι υπερβολικού ποτίσματος, σε αυτήν την περίπτωση, αφήστε το χώμα να στεγνώσει για μερικές μέρες.

Βήμα 8- Απομακρύνετε τα φύλλα της κορυφής για να ενθαρρύνετε το σχήμα θάμνου
Όταν ο κορμός φτάσει στα 30 περίπου εκατοστά κόψτε τις δυο επάνω σειρές φύλλων. Αυτό θα βοηθήσει στην ανάπτυξη του φυτού προς τα πλάγια και στο να βγάλει περισσότερα φύλλα, κάνοντάς το πιο θαμνώδες. Κάθε φορά που το φυτό θα μεγαλώνει άλλα 15 εκατοστά, κόβετε τις δυο νεότερες σειρές φύλλων της κορυφής.
Βήμα 9- Ενοχλήσεις από ζουζούνια
Το αβοκάντο μου μαζεύει αφίδες- που δεν μπορούν να αντισταθούν στα νόστιμα φύλλα του. Για να απαλλαγείτε, τα  βρέχετε με λάστιχο και μόλις απομακρυνθούν τα μικρά παράσιτα ψεκάζετε με ένα μίγμα από νερό με μια μικρή ποσότητα υγρού πιάτων και μια κουταλιά του γλυκού λάδι από neem (θα το βρείτε σε μαγαζιά με είδη φυτών ή στο διαδίκτυο). Αυτό το μίγμα θα τα κρατήσει μακριά. Ελέγχετε το φυτό σας κάθε 4-5 μέρες και καθαρίζετε και ψεκάζετε όποτε είναι απαραίτητο.
Βήμα 10- Ξεχειμώνιασμα
Τα μικρά δεντράκια μπορεί να είναι στα καλύτερά τους, σε εξωτερικό χώρο, το καλοκαίρι αλλά, αν ζείτε σε περιοχή που το χειμώνα πέφτει επικίνδυνα η θερμοκρασία θα πρέπει να τα βάλετε σε εσωτερικό χώρο, για το φθινόπωρο και το χειμώνα, πριν ακόμα πέσει η θερμοκρασία.
Θα βγάλουν ποτέ καρπό τα δεντράκια μου;
Δύσκολο να απαντήσουμε με σιγουριά! Πολλές φορές τα αβοκάντο αρχίζουν να βγάζουν καρπό μετά από 3-4 χρόνια, άλλα βγάζουν στα 15 χρόνια και άλλα δεν βγάζουν ποτέ. Βοηθάει να έχετε διάφορα δέντρα αβοκάντο για να βοηθιούνται με τη γονιμοποίηση. Επίσης μην περιμένετε ο καρπός να έχει μεγάλη σχέση με τον καρπό από τον οποίο πήρατε το κουκούτσι. Τα αβοκάντο του εμπορίου μεγαλώνουν από μπολιασμένα κλαδιά για να ελέγχεται το αποτέλεσμα- ένα φυσικά μεγαλωμένο αβοκάντο μπορεί να είναι πολύ διαφορετικό από τον πρόγονό του.
Πηγή: http://inhabitat.com   
cityfarmer.gr

Προστατέψτε το Λαχανόκηπο σας με Φυτικούς Ανεμοφράκτες

  Οι ισχυροί άνεμοι είναι ο μεγαλύτερος εχθρός των λαχανικών. Αν επομένως ο λαχανόκηπος είναι εκτεθειμένος σε ισχυρούς ανέμους, μια άριστη ιδέα είναι να εγκαταστήσετε τον κατάλληλο φυτικό ανεμοφράκτη, ο οποίος θα δώσει μια καλαίσθητη και μόνιμη λύση. Θα χρειασθεί προσπάθεια και χρόνος, όμως το τελικό αποτέλεσμα θα σας δικαιώσει.

   Προτιμότερος ο φυτικός ανεμοφράκτης

Η προστασία με χρήση φυτικών ανεμοφρακτών είναι προτιμότερη από τη χρήση σταθερών πετασμάτων, όχι μόνο για αισθητικούς λόγους αλλά και γιατί οι φυτικοί ανεμοφράκτες μειώνουν την ταχύτητα του ανέμου ενώ επιτρέπουν την ομαλή ροή του χωρίς την δημιουργία ανεπιθύμητου στροβιλισμού.  Βραχυπρόθεσμα μπορεί να χρησιμοποιηθούν σταθερά πετάσματα ( ξύλινα ή πλαστικά πάνελ, συρματόπλεγμα καλυμμένο με φύλλο πλαστικού ή ειδικού υφάσματος κ.λ.π.) μέχρι να δημιουργηθεί ο φυτικός ανεμοφράκτης που θα δώσει μακροπρόθεσμα την οριστική λύση.

Τα βασικά της κατασκευής ανεμοφράκτη

Οι ανεμοφράκτες κατασκευάζονται με διάταξη κάθετη στην κατεύθυνση των επικρατούντων ανέμων και μπορούν να μειώνουν την ταχύτητα του σε μια απόσταση 2-3 φορές το ύψος του ανεμοφράκτη προς την προσήνεμη πλευρά (μπροστά από τον ανεμοφράκτη) και περίπου 30 φορές προς την υπήνεμη πλευρά (πίσω από τον ανεμοφράκτη). Η αποτελεσματικότητα βέβαια μειώνεται με την απομάκρυνση από τον ανεμοφράκτη.

Η αποτελεσματικότητα των ανεμοφρακτών τελικά εξαρτάται από το ύψος των φυτών και από την πυκνότητα του φυλλώματος. Εννοείται ότι τα είδη των φυτών και οι αποστάσεις μεταξύ τους θα πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην υπάρχουν κενά μεταξύ των φυτών και η βλάστηση να ξεκινά από το έδαφος και να φθάνει στο επιθυμητό ύψος. Ειδικά στο λαχανόκηπο θέλουμε ο ανεμοφράκτης να προστατεύει από τον άνεμο αλλά να μην «κόβει» τον ήλιο από τα λαχανικά μας, για αυτό θα πρέπει να καθορίσουμε το ύψος ανάλογα με την τοποθεσία ώστε να έχουμε καθόλου ή ελάχιστη μόνο σκίαση στα φυτά μας.

Τα φυτά του ανεμοφράκτη

Ανάλογα με το επιθυμητό ύψος και το διαθέσιμο χώρο χρησιμοποιούνται για τον ανεμοφράκτη δένδρα, θάμνοι ή συνδυασμός και των δύο. Τα δένδρα ή και οι θάμνοι που θα χρησιμοποιηθούν πρέπει να είναι αειθαλή, ορθόκλαδα, ανθεκτικά στο σπάσιμο, με πυκνό φύλλωμα και χαμηλές απαιτήσεις συντήρησης. Αν χρησιμοποιηθούν δένδρα που η βλάστηση δεν αρχίζει από το έδαφος, το κενό στην περιοχή των κορμών, θα πρέπει να καλύπτεται με τη χρησιμοποίηση κατάλληλων θάμνων. Πιο αποτελεσματικοί είναι οι ανεμοφράκτες που αποτελούνται από περισσότερες από μια σειρές φυτών. Μονές σειρές χρησιμοποιούνται όταν δεν υπάρχει επαρκής χώρος.

Φυτά κατάλληλα για ανεμοφράκτες

Ενδεικτικά αναφέρουμε :

Για μόνα τους: Κυπαρίσσια (όλα τα είδη ), Λέιλαντ, Gold crest, Μπαμπού.

Σε συνδυασμό με θάμνους: Ακακία η Κυανόφυλλη, Αριά, Ελιά, Καζουαρίνα, Πουρνάρι.

Θάμνοι για μικρούς χώρους: Μισόπορο, Αγγελική, Λιγούστρο, Βιβούρνο, Δάφνη.

Πηγή: www.agrotypos.gr

          cityfarmer.gr

Πως θα ξεφορτωθείτε τα μυρμήγκια με φυσικούς τρόπους

Αντίθετα από ότι νομίζετε, υπάρχουν τρόποι...

και μάλιστα φυσικοί, μακριά από εντομοκτόνα και χημικά που θα σας βοηθήσουν να κρατήσετε μακριά τα κατά τα άλλα συμπαθέστατα αυτά έντομα.

Βήμα πρώτο: Επειδή η πρόληψη είναι η θεραπεία όλων των κακών, φροντίστε να μην δίνετε στα  ζωύφια λόγους για να σας επισκεφτούν. Καθαρίστε καλά μετά τα γεύματα και μη αφήνετε ψίχουλα πουθενά.
Βήμα δεύτερο: Μην αφήνετε τα σκουπίδια να μαζεύονται. Αυτή η λεπτομέρεια βέβαια θα κρατήσει μακριά και άλλα, πιο ενοχλητικά έντομα, όπως για παράδειγμα οι κατσαρίδες, αλλά θα βοηθήσει και στην καλύτερη υγιεινή του σπιτιού. Πετάξτε τα και μην τα στοιβάζετε στη βεράντα.
Βήμα τρίτο: Τυλίγετε προσεκτικά όλα τα τρόφιμα που αποθηκεύετε στα ντουλάπια της κουζίνας, και μην αφήνετε υπολείμματα ή ανοιχτές σακούλες.
Βήμα τέταρτο: Αν περισσέψει λίγο φαγητό, κρατήστε το στο ψυγείο κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Ιδιαίτερα τα φρούτα και τα λαχανικά που δεν έχουν μεγάλη ανθεκτικότητα και χαλάνε εύκολα.
Βήμα πέμπτο: Θυμηθείτε ότι και τα μυρμήγκια διψάνε , οπότε φροντίστε να μην τους δώσετε ευκαιρία να ξεδιψάσουν. Οποιαδήποτε εστία στάσιμου νερού ακόμα και λίγες σταγόνες είναι αρκετή για να τα προσελκύσει.
Βήμα έκτο: Εντοπίστε πιθανές ρωγμές στο σπίτι και κλείστε τις. Η λιγότερο τοξική λύση είναι η σιλικόνη.
Βήμα έβδομο: Στα μυρμήγκια αρέσει το φαγητό, αλλά υπάρχουν και μερικές μυρωδιές και γεύσεις που τους απωθούν πολύ. Σε περίπτωση που εντοπίσετε κάπου αυτή την ενοχλητική, αεικίνητη, μαύρη... γραμμούλα ραντίστε επάνω της λίγη πάπρικα, κανέλα, ναφθαλίνη, ή καπνό από τσιγάρο. Ακόμη και το κατακάθι του καφέ θα κάνει... δουλειά!
Βήμα όγδοο: Φτιάξτε ένα φυσικό εντομοαπωθητικό αναμιγνύοντας ξύσμα λεμονιού με νερό και ψεκάστε επάνω στη μυρμηγκοφωλιά.
Βήμα ένατο: Αν έχετε δει μυρμήγκια στο ντουλάπι με τα τρόφιμα, αδειάστε το και καθαρίστε καλά με νερό στο οποίο θα έχετε ρίξει και λίγο χυμό λεμονιού και στη συνέχεια, βάλτε μέσα στο ντουλάπι μισό λεμόνι, ως έχει. Αφήστε το 2-3 μέρες και μετά αντικαταστήστε το με ένα φρέσκο.
Βήμα δέκατο: Αν έχετε δει μυρμήγκια να πλησιάζουν επικίνδυνα στο σπίτι σας, πασπαλίστε με ρίγανη ή σόδα μαγειρικής τις εξώπορτες και τα παράθυρα και δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα.

 Πηγη; www.agrotikabook.gr

.thestival.gr

5 τρόποι για να στηρίξετε τις ντοματιές σας

Όσο οι ντομάτες σας μεγαλώνουν, επεκτείνονται ακανόνιστα σε όλες τις κατευθύνσεις. Γιατί να χρησιμοποιείτε ακριβούς τρόπους για να τις στηρίξετε; Οι κατασκευές που θα στηρίξουν τις ντομάτες σας, θα βοηθήσουν στο να μπορείτε να μαζεύετε περισσότερους καρπούς, αφού το φυτό δεν έρχεται σε επαφή με το έδαφος και δεν χάνει, ακουμπώντας το, εν δυνάμει καρπούς και φυσικά στο να κερδίσετε πολύτιμο χώρο.

1) Στηρίξτε τα

Χρησιμοποιήστε ότι στηρίγματα έχετε, ξύλινα, μπαμπού, μεταλλικά, απλά βεβαιωθείτε ότι είναι αρκετά ψηλά. Αυτή είναι η πιο εύκολη μέθοδος, παρόλο που θα πρέπει να τα δένετε τακτικά, για όσο διάστημα μεγαλώνουν, αλλά είναι πρακτική και οικονομική.

2) Φράξτε τα

Εάν έχετε ήδη ένα φράχτη στον κήπο σας μπορείτε να στηρίξετε τις ντομάτες σας πάνω του, όπως κάνουν στα αμπέλια. Αν δεν έχετε ήδη φράχτη, αλλά σας αρέσει, μπορείτε να αγοράσετε έναν απλό, από αυτούς που χρησιμοποιούν για τα αναρριχώμενα φυτά.

3) Εγκλωβίστε τα

Αυτές οι κωνικές κατασκευές είναι φθηνές και εύκολες να τις φτιάξετε με μαλακό, χοντρό σύρμα. Είναι πρακτικές γιατί μπορούν να στηρίξουν μεγάλο βάρος, των καρπών, στο επάνω μέρος του φυτού, αλλά θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι είναι αρκετά σταθερές, βάζοντας μεγάλο μέρος τους μέσα στο έδαφος.

4) Εγλκωβίστε τα- πρόταση μέγιστης ασφάλειας!

Υπάρχουν κλουβιά και κλουβιά. Αυτοί οι πύργοι για ντομάτες, ανθεκτικά κλουβιά υψηλής αντοχής, βρίσκονται έτοιμα στην αγορά και θα τα κρατήσετε για αρκετά χρόνια. Μπορείτε, αν πιάνουν τα χέρια σας, να τα κατασκευάσετε και μόνοι σας και θα σας απαλλάξουν από το άγχος της στήριξης μια για πάντα.

5) Κρεμάστε τα

Για ποιο ανεπτυγμένες φάρμες και μεγαλύτερη παραγωγή, το σύστημα με πασσάλους και δίχτυα για τη στήριξη, είναι η πιο αποτελεσματική και οικονομική λύση, καθώς τα φυτά στηρίζοντα και κάθετα και οριζόντια.

Πηγή: http://cityfarmer.gr

agrotikabook.gr 

Φυτέψτε λαχανικά μαζί με λουλούδια

Δεν είναι λίγοι αυτοί αφιερώνουν μια γωνιά στον ανθόκηπό τους, πολλές φορές μάλιστα και ένα μεγάλο κομμάτι, για να φυτέψουν λαχανικά, συνδυάζοντας έτσι το τερπνόν μετά του ωφελίμου.

Τι γίνεται όμως με αυτούς τους "άτυχους", που επίσης δεν είναι λίγοι, οι οποίοι δεν διαθέτουν έναν κήπο με αξιόλογες διατάσεις ικανό να χωρέσει όλες τους τις κηπουρικές φαντασιώσεις αλλά και να αναδείξει το πολύπλευρο κηπουρικό τους ταλέντο; Η λύση είναι απλή, όσο κι αν φαίνεται τολμηρή και τα αποτελέσματά της μπορούν όχι μόνο να ενισχύσουν τα καθημερινά σας γεύματα αλλά και να προκαλέσουν τον θαυμασμό και την απορία των ζηλόφθονων γειτόνων σας. Καλλιεργείστε λουλούδια μαζί με λαχανικά.
Έχουν όμως θέση τα λαχανικά σε έναν ανθόκηπο; Και τι είναι αυτό που εμποδίζει ένα λαχανικό φυτό να θεωρείται παράλληλα και διακοσμητικό; Ίσως να ακούγεται παράξενο όμως οι ντομάτες καλλιεργήθηκαν πρώτα σαν διακοσμητικά φυτά γύρω στο 1800. Παραδόξως όταν ανακαλύφθηκε η αξία τους σαν φυτά που παράγουν τροφή, τιμωρήθηκαν να καλλιεργούνται πλέον σε λαχανόκηπους, σε θερμοκήπια και σε χωράφια.
Πολύς κόσμος έχει σχηματισμένη στο μυαλό του την παλιά αντίληψη ότι ένας λαχανόκηπος είναι μια σειρά ντομάτες εδώ, μια σειρά αγγουράκια πιο πέρα και μια σειρά πιπεριές παρακάτω.
Ωστόσο αν βάλετε την φαντασία σας να δουλέψει θα δείτε πως πολλά λαχανικά και βότανα ταιριάζουν θαυμάσια με τους χρωματισμούς που θέλετε να δώσετε στα ανθισμένα παρτέρια σας.  Γωνιές με δεντρολίβανα, προσφέρουν γκρίζες ανταύγειες στον κήπο και νοστιμιά στο φαγητό. Το ίδιο και οι αγκινάρες που μεταμορφώνονται από νοστιμότατα λαχανικά σε εντυπωσιακά τεράστια λουλούδια δίνοντας χρώμα σε ένα μικρό βραχόκηπο ή σε ένα μουντό σιντριβάνι.
Λαχταριστές ντομάτες σε καρποφορία, μπορούν να παιχνιδίζουν, ανάμεσα, σε άλυσσο, κατιφέ, κόσμο και ζίνια. Παρτέρια με αγήρατα συνδυάζονται θαυμάσια με φράουλες. Όλα είναι θέμα φαντασίας. Σκεφτείτε τους φράχτες ή τα καφασωτά που "κρύβουν" τον κήπο σας από τα αδιάκριτα μάτια. Σκεφτείτε τα, καταπράσινα από αναρριχόμενες ιπόμοιες σε συνδυασμό με αγγουριές ή κολοκυθιές.
Και φυσικά ο πανταχού παρών βασιλικός να ευωδιάζει, να καλλωπίζει, αλλά και να προστατεύει τα λαχανικά μας από επιθέσεις παρασιτικών εντόμων. Γιατί ξεχάσαμε να αναφερθούμε ίσως στον πιο σημαντικό παράγοντα που κάνει την συνδυασμένη καλλιέργεια λουλουδιών και λαχανικών όχι μόνο πρακτική αλλά και αναγκαία.
Πολλά φυτά περιέχουν στις ρίζες, στα φύλλα και στα άνθη τους συστατικά που δρουν σαν εντομοαπωθητικά για διάφορα παράσιτα και άλλα που προσελκύουν τα ωφέλημα έντομα για γονιμοποίηση. Έτσι οι ντομάτες και τα αγγουράκια δέχονται ευχάριστα την συντροφιά του βασιλικού, ενώ οι κατιφέδες είναι οι πιο καλοί φίλοι για τις μελιτζάνες.
Με αυτόν τον συνδυασμό ο κήπος μας αποκτά και οικολογικό χαρακτήρα, μαζί με την αισθητική του μοναδικότητα. Αν προσθέσει κανείς και τα καλλωπιστικά καρποφόρα δέντρα που μπορεί να έχει ένας μικρός κήπος λίγων τετραγωνικών, όπως μια λεμονιά για παράδειγμα, μπορεί εύκολα να δημιουργήσει ένα ισορροπημένο οικοσύστημα αφήνοντας την φύση να κάνει την υπόλοιπη δουλειά.

Μιχάλης Πολίτης

Πηγη; agrotikabook.gr

Τα Φυτά της Άνοιξης

Η άνοιξη σηματοδοτεί την πιο γόνιμη και δημιουργική περίοδο του έτους. Είναι η στιγμή της ανθοφορίας και της ανάπτυξης. Όλοι γνωρίζουμε ότι την άνοιξη η φύση καρποφορεί, ανθίζει και αναπαράγεται.

Τα ανοιξιάτικα λουλούδια είναι όμορφα και ευωδιάζουν. Από βιολογικής άποψης, ετήσια ή εποχιακά είναι τα φυτά που συμπληρώνουν το βιολογικό τους κύκλο στη διάρκεια μιας καλλιεργητικής περιόδου. Στην κηποτεχνία όμως, ο ορισμός είναι πιο ευρύς, αφού ετήσιο ή εποχιακό φυτό θεωρείται αυτό, που χρησιμοποιείται για μια περίοδο μικρότερη του έτους, ανεξάρτητα αν είναι πραγματικό ετήσιο ή πολυετές.

Είναι φυτά που αντέχουν σε χαμηλές θερμοκρασίες, σπέρνονται το Σεπτέμβριο – Οκτώβριο και ανθίζουν την άνοιξη (Μάρτιο – Μάϊο). Τα κυριότερα ανοιξιάτικα φυτά που θα συναντήσουμε αυτή την εποχή είναι τα εξής:

Πανσές – Viola

Είναι ετήσιο φυτό με ευμεγεθή, πολλά ελκυστικά άνθη με διάφορους χρωματισμούς. Ανθίζει πρώιμα από το τέλος του Φθινοπώρου και συνεχίζει την άνθιση μέχρι το τέλος της Άνοιξης. Συνδυάζεται με όλα σχεδόν τα ετήσια φυτά σε εντυπωσιακούς σχηματισμούς. Μπορεί να δημιουργήσει χαμηλές μπορντούρες ή παρτέρια. Είναι ιδανικές για τελειώματα σε εκτάσεις με χλοοτάπητα και φυτοδοχείο. Η απόσταση φύτευσης ανά φυτό είναι 15 – 20 cm. Προτιμά καλά στραγγισμένα, πλούσια εδάφη και ηλιόλουστες τοποθεσίες τους ψυχρούς μήνες και ημισκιερές τους θερμούς μήνες. Σε υγρά περιβάλλοντα προσβάλλεται από ωϊδιο.
      

Βιολέτα – Matthiola incana

Πολύ δημοφιλές φυτό με ωραία αρωματικά άνθη τα οποία είναι απλά ή διπλά. Η άνθιση μπορεί να γίνει την άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο ανάλογα με την εποχή σποράς. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε παρτέρια, μπορντούρες ή ανθώνες. Τα άνθη του είναι κατάλληλα για φυτοδοχεία  ή για κομμένο λουλούδι. Δεν έχει αντοχή στην υπερβολική ζέστη και την ηλιοφάνεια. Ανάλογα με την εποχή προτιμά τοποθεσίες με ήλιο ή ημισκιερές, πλούσια εδάφη με καλή αποστράγγιση. Η απόσταση φύτευσης κυμαίνεται από 20 – 40 cm.

Άλυσσο – Alyssum maritimum

Φυτό χαμηλής ανάπτυξης με πυκνή βλάστηση. Έχει διακριτική μυρωδιά μελιού γι’ αυτό ονομάζεται και μελισσόχορτο. Έχει στενά λεπτά φύλλα σε διάφορες αποχρώσεις του πράσινου. Το ύψος του δεν ξεπερνά τα 30 cm για τις ψηλές ποικιλίες, ενώ οι κοινές ποικιλίες κυμαίνονται στα 5 – 10 cm . Η άνθιση αρχίζει αμέσως μετά την φύτευση και διαρκεί για 3 – 4 μήνες. Είναι φυτό που προσαρμόζεται σε όλες τις εποχές. Ένα από τα πλεονεκτήματά του είναι η αντοχή του σε διάφορες συνθήκες. Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις εκτός από τους καλοκαιρινούς μήνες που θέλει ημισκιά και εδάφη μέσης γονιμότητας με καλή αποστράγγιση. Η απόσταση φύτευσης του φυτού είναι 10 – 20 cm. Χρησιμοποιείται σε μπορντούρες, φυτοδοχείο ενώ η κατά πλάτος ανάπτυξή του το κάνει ιδανικό για εδαφοκάλυψη. Τοποθετείται επίσης σε βραχόκηπους και σε παραθαλάσσιες περιοχές.

Αγήρατο – Ageratum houstonianum

Η ονομασία του προέρχεται από την ελληνική λέξη «αγέραστος» (δεν γερνάει) λόγω της μακράς ζωής των ανθέων του. Είναι φυτό χαμηλής έως μέσης ανάπτυξης με μονά ή διπλά άνθη. Τα φύλλα του είναι ωοειδή, εναλλάσσοντα, οδοντωτά και τριχωτά. Το ύψος του κυμαίνεται από 20 – 60 cm ανάλογα με την ποικιλία. Η άνθιση είναι μεγάλης διάρκειας, καλοκαιρινή ανθοφορία που κρατάει μέχρι τα πρώτα κρύα. Τα άνθη του μπορεί να έχουν μπλε, κόκκινο ή άσπρο χρώμα. Προτιμά ηλιόλουστες ή ημισκιερές τοποθεσίες και εδάφη μέσης γονιμότητας με καλή αποστράγγιση. Ενώ υποφέρει σε βαριά και υγρά εδάφη. Σε υψηλές θερμοκρασίες εμφανίζει σκωρίαση και περονόσπορο. Η απόσταση φύτευσης πρέπει να είναι 15 – 30 cm. Θα πρέπει να αποφεύγεται το βρέξιμο των φύλλων λόγω μυκητολογικών ασθενειών και η πολύ λίπανση καθώς και τα γόνιμα εδάφη γιατί η ευνοείται η ανάπτυξη φυλλώματος σε βάρος των ανθέων.

Αντίρρινο ή Σκυλάκι – Antirrhinum majus

Το όνομα του οφείλεται στα άνθη του που όταν πιεστούν στη βάση ανοίγουν σαν σαγόνια σκύλου. Η περίοδος άνθισης ξεκινάει από το Φεβρουάριο έως το φθινόπωρο. Προτιμά μέσης γονιμότητας εδάφη και ηλιόλουστες θέσεις. Είναι ιδανικό για πολλές χρήσεις όπως παρτέρια, μπορντούρες, φυτοδοχεία και βραχόκηπους. Είναι φυτό που αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες, απαιτεί ελάχιστη φροντίδα όμως προσβάλλεται από σκωριάσεις. Η απόσταση φύτευσης είναι ανάλογα με την ποικιλία 15 – 40 cm.

Βεγόνια – Begonia semperflorens

Είναι φυτό χαμηλού έως μεσαίου ύψους. Ανθίζει από το τέλος της άνοιξης έως το φθινόπωρο. Προτιμά σκιερές – ημισκιερές τοποθεσίες. Είναι από τα λίγα κατάλληλα φυτά για το καλοκαίρι κάτω από δέντρα, πέργκολες κ.λ.π. Θέλει έδαφος με καλή αποστράγγιση, πλούσιο σε οργανική ουσία. Είναι επίσης κατάλληλο για βαριά αργιλώδη εδάφη. Είναι ιδανικό για μπορντούρες, ανθώνες και φυτοδοχεία. Η απόσταση φύτευσης ανάλογα με την ποικιλία είναι 20 -35 cm.

Βίγκα – Catharanthus roseus

Είναι φυτό μέσης ανάπτυξης με μονά άνθη. Τα φύλλα είναι ωοειδή βαθυπράσινα, λεία και γυαλιστερά, με χαρακτηριστική την κεντρική νεύρωση. Το ύψος του κυμαίνεται από 30 – 60 cm. Η ανθοφορία αρχίζει την άνοιξη και τελειώνει τον Οκτώβριο. Προτιμά ηλιόλουστες ή ημισκιερές περιοχές, εδάφη με καλή στράγγιση με μέση έως υψηλή γονιμότητα. Στη χώρα μας χρησιμοποιείται σε γλάστρα. Είναι κατάλληλη για παρτέρια, μπορντούρες, ανθώνες και φυτοδοχείο.

Ελίχρυσο – Helichrysum ή Bracteantha bracteatum

Φυτό υψηλής ανάπτυξης αν και υπάρχουν και νάνες ποικιλίες. Η ανθοφορία ξεκινάει την άνοιξη και κρατά μέχρι τα πρώτα κρύα. Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις, μέτρια εδάφη με καλή στράγγιση. Χρησιμοποιείται σε παρτέρια, για κομμένο λουλούδι και σαν αποξηραμένο. Η απόσταση φύτευσης είναι 20 – 40 cm ανάλογα με το ύψος της ποικιλίας.

Ζίνια – Zinnia

Είναι φυτό όρθιας ανάπτυξης με ποικιλία υψών. Τα άνθη σχηματίζουν κεφάλια. Μπορεί να είναι απλά ή διπλά, να είναι επίπεδα ή σφαιρικά με μεγάλη ή μικρή διάμετρο. Είναι ανθισμένο καθ’ όλη την διάρκεια του καλοκαιριού μέχρι τα πρώτα κρύα. Έχει εξαιρετική αντοχή στις υψηλές θερμοκρασίες αλλά είναι επιρρεπής σε μυκητολογικές ασθένειες, κυρίως το ωίδιο. Θέλει ηλιόλουστες θέσεις, χουμώδη εδάφη με καλή στράγγιση. Χρησιμοποιείται σε μπορντούρες, ανθώνες και παρτέρια. Προσελκύουν πεταλούδες, οπότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε θεματικούς κήπους. Οι περισσότερες ποικιλίες φυτεύονται σε απόσταση 30 – 45 cm.

Ιμπάτιενς ή έρωτας – Impatiens

Είναι μέσης ανάπτυξης φυτά. Τα άνθη τους είναι απλά ή διπλά με χαρακτηριστικό πλήκτρο, μονόχρωμα ή δίχρωμα. Η περίοδος άνθισης είναι Μάιο – Ιούνιο μέχρι τα πρώτα κρύα. Δεν αντέχει στις χαμηλές ή πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Θα πρέπει να αποφεύγεται το βρέξιμο των φύλλων γιατί είναι ευπαθές σε σκωριάσεις. Προτιμά εδάφη πλούσια, ελαφρά και δροσερά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μπορντούρες, είναι ιδανικό για γλάστρες σε εσωτερικούς χώρους με διάχυτο φωτισμό.

Πηγη<=

Κρανιά, νέα πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια

Σε πολλές αναπτυγμένες χώρες τελευταία, δίδουν ιδιαίτερη σημασία σε καρπούς διαφόρων θάμνων, όπως ιπποφαές, βατόμουρα, φραγκοστάφυλα κλπ που είναι πλούσιοι σε βιταμίνες, πολύτιμα ιχνοστοιχεία, χαρακτηρίζονται από ιδιάζουσα γεύση και άρωμα και καταβάλουν προσπάθειες για συστηματική καλλιέργειά τους

Η κρανιά ανήκει στην παραπάνω κατηγορία καρποφόρων θάμνων και θεωρείται πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια για ημιορεινές και ορεινές περιοχές της χώρας. Πρωτοπόρος στην εκμετάλλευση της κρανιάς στη χώρα μας ο κ. Ντούλια από την Κυψέλη Ημαθίας.
Η κρανιά (Cornus mas) είναι ένας φυλλοβόλος θάμνος που αυτοφύεται στη νότια Ευρώπη και στη νοτιοδυτική Ασία. Στη χώρα μας αυτοφύεται κυρίως στη βόρεια Ελλάδα. Μπορεί να τη συναντήσουμε ως θάμνο ή ως δέντρο 5-12 μέτρων. Έχει σκούρους καφέ βραχίονες και πράσινα κλαδιά. Τα φύλλα της είναι αντίθετα, ωοειδή, μήκους 4-10 εκατοστά. Τα άνθη της είναι μικρά, με διάμετρο 5-10 χιλιοστά, κίτρινα, σχηματίζοντας μπουκέτα, 10-25 άνθη μαζί και ανθίζουν στην καρδία του χειμώνα πριν εμφανιστούν τα φύλλα του δέντρου.
Έχει βρεθεί μάλιστα ότι παρά το γεγονός ότι είναι φυτό της εύκρατης ζώνης αντέχει σε θερμοκρασίες έως και -30ο C. Οι καρποί της είναι κόκκινοι και ωοειδείς με μήκος 2 εκατοστά. Οι καρποί της κρανιάς, τα κράνα δεν πρέπει να συγχέονται με τα cranberries (Μύρτιλα μακρόκαρπα). Ευδοκιμεί σχεδόν σε όλους τους τύπους των εδαφών.

«Κράνειος» δούρειος ίππος
Tο δέντρο είναι γνωστό από την εποχή του Ομήρου με το όνομα "Κράνεια" (Ιλιάδα Π, 767). Μάλιστα, σύμφωνα με το Θεόφραστο, το ξύλο της κρανιάς ήταν τόσο σκληρό, όσο και το κόκκαλο και το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν κυνηγητικές λόγχες, πολεμικά ακόντια, τόξα και μπαστούνια. Ενώ σύμφωνα με τον Παυσανία οι αρχαίοι έλληνες έφτιαξαν τον Δούρειο Ίππο με ξυλεία κρανιάς από το ιερό δάσος του Απόλλωνα.

Φαρμακευτικό φυτό
Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούταν οι καρποί της κρανιάς κυρίως για φαρμακευτικούς σκοπούς. Το κράνο, περιέχει υψηλό επίπεδο φλαβανοειδών και ανθοκυάνης κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και ωρίμανσης του καρπού (έχουν επισημανθεί 4 φλαβανοειδή). Επίσης έχει διαπιστωθεί με εργαστηριακές αναλύσεις ότι περιέχει βιταμίνη C και είναι πλούσιο σε καροτίνη, πηκτίνη και τανίνη, καθώς και υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο (Fe). Σύμφωνα με διεθνή βιβλιογραφική έρευνα της Φαρμακευτικής σχολής του Α.Π.Θ., το κράνο περιέχει φλαβανοειδή, ανθοκυανίνες, έντονα αντιοξειδωτικά και φαινολικά παράγωγα. Λόγω των εμπεριεχομένων τανινών έχει επίσης στυπτικές ιδιότητες. Εξαιτίας των εμπεριεχομένων πυκτινών είναι ρυθμιστικό των κινήσεων του εντέρου.
Οι ντόπιοι στα ορεινά της Ελλάδος χρησιμοποιούν προϊόντα από Κράνα για κεράσματα αλλά και για καρδιακές παθήσεις, πόνους κοιλιάς , πόνους περιόδου, στομαχικές κι εντερικές διαταραχές , ως χωνευτικό ,κατά της διάρροιας , στην περίοδο της εγκυμοσύνης, ως τονωτικό τις ώρες εργασίας και μετά από αθλητικές δραστηριότητες.

Πρωτοποριακή αγροτική επιχείρηση
Η κρανιά, καθώς πρόκειται για δέντρο δασικό, που αυτοφύεται σε πολλές περιοχές της χώρας μας, ουδέποτε κατά το παρελθόν καλλιεργήθηκε σε εμπορική κλίμακα. Τα τελευταία χρόνια όμως, ένας Έλληνας παραγωγός από την Κυψέλη Ημαθίας, ο Κωνσταντίνος Ντούλιας δημιούργησε μια επιχείρηση που ασχολείται αποκλειστικά με την παραγωγή, εμπορία και μεταποίηση της πολλά υποσχόμενης κρανιάς και των προϊόντων της, info@krano.gr Η επιχείρηση δραστηριοποιείται στην έρευνα της ανάπτυξης της Κρανιάς και τη χρησιμότητα των καρπών διαφορετικών ποικιλιών της στην μεταποίηση, και διαθέτει ένα σύγχρονο πιστοποιημένο φυτώριο που διαθέτει αποκλειστικά δενδρύλλια κρανιάς σπορόφυτα ή εμβολιασμένα.
Αποτέλεσμα της έρευνας και της πολυετούς απασχόλησης είναι οι ποικιλίες Ντούλια, δύο από τις οποίες είναι υπό κατοχύρωση από το κοινοτικό γραφείο φυτικών ποικιλιών (CPVO). Επίσης καλλιεργούνται 16,5 στρεμμάτων κρανιών με σκοπό την παραγωγή προϊόντος και στη συνέχεια διαθέτει όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό για την μεταποίηση των προϊόντων. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο της επιχείρησης είναι ότι παρέχει συμβολαιακή γεωργία σε όποιον ενδιαφέρεται να καλλιεργήσει την κρανιά, καθώς είναι σε θέση να απορροφήσει μεγάλες ποσότητες παραγωγής, να τις μεταποιήσει και να τις διαθέσει στην αγορά που η ζήτηση γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη. Μια τέτοια πρωτοβουλία αποτελεί φωτεινό παράδειγμα, ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο που οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες επηρεάζουν αρνητικά το γεωργικό τομέα.

Ποτό, λικέρ και μαρμελάδες
Όσον αφορά την μεταποίηση και τα προϊόντα της κρανιάς αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν τουλάχιστον 12 διαφορετικά προϊόντα. Μερικά απ αυτά είναι το συμπυκνωμένο εκχύλισμα κράνων, το λικέρ κράνων ,η μαρμελάδα και το κρανοποτό. Όλα τα προϊόντα είναι φυσικά λειτουργικά τρόφιμα πλούσια σε αντιοξειδωτικά. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κρανιά είναι ιδιαίτερα ανθεκτική και δεν έχει φυσικούς εχθρούς. Το πλεονέκτημα αυτό καθιστά την καλλιέργεια της βιολογική και τα προϊόντα της μπορούν να πιστοποιηθούν βιολογικά. Τα προϊόντα κράνου απευθύνονται στην αγορά των βιολογικών προϊόντων(και όχι μόνον) η οποία το 2001 στην Ευρώπη είχε τζίρο 16 δις δολάρια, το 2006 είχε 38,5 δις δολάρια και το 2008 είχε 80 δις δολάρια. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα προϊόντα γίνονται γνωστά σε ευρύτερο αγοραστικό κοινό και τα επόμενα 10 έτη η ζήτηση θα υπερβαίνει την προσφορά.

Προωθούμενη καλλιέργεια
Η καλλιέργεια απευθύνεται σε αγρότες των ορεινών και ημιορεινών περιοχών οι οποίοι θα μπορέσουν να έχουν ένα καλό εισόδημα από μία καλλιέργεια, της οποίας η απόδοση σε πλήρη ανάπτυξη των δένδρων φθάνει τα 2000 κιλά/στρ. Σημαντικό στοιχείο είναι ότι η καλλιέργεια δεν επιβαρύνει το περιβάλλον με φυτοφάρμακα και λιπάσματα και μπορεί να εκμεταλλευτεί τους εγκαταλελειμμένους αγρούς. Τελευταία η κρανιά συμπεριελήφθη από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης στις προωθούμενες καλλιέργειες.


ΠΗΓΗ.