5 τρόποι για να στηρίξετε τις ντοματιές σας

Όσο οι ντομάτες σας μεγαλώνουν, επεκτείνονται ακανόνιστα σε όλες τις κατευθύνσεις. Γιατί να χρησιμοποιείτε ακριβούς τρόπους για να τις στηρίξετε; Οι κατασκευές που θα στηρίξουν τις ντομάτες σας, θα βοηθήσουν στο να μπορείτε να μαζεύετε περισσότερους καρπούς, αφού το φυτό δεν έρχεται σε επαφή με το έδαφος και δεν χάνει, ακουμπώντας το, εν δυνάμει καρπούς και φυσικά στο να κερδίσετε πολύτιμο χώρο.

1) Στηρίξτε τα

Χρησιμοποιήστε ότι στηρίγματα έχετε, ξύλινα, μπαμπού, μεταλλικά, απλά βεβαιωθείτε ότι είναι αρκετά ψηλά. Αυτή είναι η πιο εύκολη μέθοδος, παρόλο που θα πρέπει να τα δένετε τακτικά, για όσο διάστημα μεγαλώνουν, αλλά είναι πρακτική και οικονομική.

2) Φράξτε τα

Εάν έχετε ήδη ένα φράχτη στον κήπο σας μπορείτε να στηρίξετε τις ντομάτες σας πάνω του, όπως κάνουν στα αμπέλια. Αν δεν έχετε ήδη φράχτη, αλλά σας αρέσει, μπορείτε να αγοράσετε έναν απλό, από αυτούς που χρησιμοποιούν για τα αναρριχώμενα φυτά.

3) Εγκλωβίστε τα

Αυτές οι κωνικές κατασκευές είναι φθηνές και εύκολες να τις φτιάξετε με μαλακό, χοντρό σύρμα. Είναι πρακτικές γιατί μπορούν να στηρίξουν μεγάλο βάρος, των καρπών, στο επάνω μέρος του φυτού, αλλά θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι είναι αρκετά σταθερές, βάζοντας μεγάλο μέρος τους μέσα στο έδαφος.

4) Εγλκωβίστε τα- πρόταση μέγιστης ασφάλειας!

Υπάρχουν κλουβιά και κλουβιά. Αυτοί οι πύργοι για ντομάτες, ανθεκτικά κλουβιά υψηλής αντοχής, βρίσκονται έτοιμα στην αγορά και θα τα κρατήσετε για αρκετά χρόνια. Μπορείτε, αν πιάνουν τα χέρια σας, να τα κατασκευάσετε και μόνοι σας και θα σας απαλλάξουν από το άγχος της στήριξης μια για πάντα.

5) Κρεμάστε τα

Για ποιο ανεπτυγμένες φάρμες και μεγαλύτερη παραγωγή, το σύστημα με πασσάλους και δίχτυα για τη στήριξη, είναι η πιο αποτελεσματική και οικονομική λύση, καθώς τα φυτά στηρίζοντα και κάθετα και οριζόντια.

Πηγή: http://cityfarmer.gr

agrotikabook.gr 

Φυτέψτε λαχανικά μαζί με λουλούδια

Δεν είναι λίγοι αυτοί αφιερώνουν μια γωνιά στον ανθόκηπό τους, πολλές φορές μάλιστα και ένα μεγάλο κομμάτι, για να φυτέψουν λαχανικά, συνδυάζοντας έτσι το τερπνόν μετά του ωφελίμου.

Τι γίνεται όμως με αυτούς τους "άτυχους", που επίσης δεν είναι λίγοι, οι οποίοι δεν διαθέτουν έναν κήπο με αξιόλογες διατάσεις ικανό να χωρέσει όλες τους τις κηπουρικές φαντασιώσεις αλλά και να αναδείξει το πολύπλευρο κηπουρικό τους ταλέντο; Η λύση είναι απλή, όσο κι αν φαίνεται τολμηρή και τα αποτελέσματά της μπορούν όχι μόνο να ενισχύσουν τα καθημερινά σας γεύματα αλλά και να προκαλέσουν τον θαυμασμό και την απορία των ζηλόφθονων γειτόνων σας. Καλλιεργείστε λουλούδια μαζί με λαχανικά.
Έχουν όμως θέση τα λαχανικά σε έναν ανθόκηπο; Και τι είναι αυτό που εμποδίζει ένα λαχανικό φυτό να θεωρείται παράλληλα και διακοσμητικό; Ίσως να ακούγεται παράξενο όμως οι ντομάτες καλλιεργήθηκαν πρώτα σαν διακοσμητικά φυτά γύρω στο 1800. Παραδόξως όταν ανακαλύφθηκε η αξία τους σαν φυτά που παράγουν τροφή, τιμωρήθηκαν να καλλιεργούνται πλέον σε λαχανόκηπους, σε θερμοκήπια και σε χωράφια.
Πολύς κόσμος έχει σχηματισμένη στο μυαλό του την παλιά αντίληψη ότι ένας λαχανόκηπος είναι μια σειρά ντομάτες εδώ, μια σειρά αγγουράκια πιο πέρα και μια σειρά πιπεριές παρακάτω.
Ωστόσο αν βάλετε την φαντασία σας να δουλέψει θα δείτε πως πολλά λαχανικά και βότανα ταιριάζουν θαυμάσια με τους χρωματισμούς που θέλετε να δώσετε στα ανθισμένα παρτέρια σας.  Γωνιές με δεντρολίβανα, προσφέρουν γκρίζες ανταύγειες στον κήπο και νοστιμιά στο φαγητό. Το ίδιο και οι αγκινάρες που μεταμορφώνονται από νοστιμότατα λαχανικά σε εντυπωσιακά τεράστια λουλούδια δίνοντας χρώμα σε ένα μικρό βραχόκηπο ή σε ένα μουντό σιντριβάνι.
Λαχταριστές ντομάτες σε καρποφορία, μπορούν να παιχνιδίζουν, ανάμεσα, σε άλυσσο, κατιφέ, κόσμο και ζίνια. Παρτέρια με αγήρατα συνδυάζονται θαυμάσια με φράουλες. Όλα είναι θέμα φαντασίας. Σκεφτείτε τους φράχτες ή τα καφασωτά που "κρύβουν" τον κήπο σας από τα αδιάκριτα μάτια. Σκεφτείτε τα, καταπράσινα από αναρριχόμενες ιπόμοιες σε συνδυασμό με αγγουριές ή κολοκυθιές.
Και φυσικά ο πανταχού παρών βασιλικός να ευωδιάζει, να καλλωπίζει, αλλά και να προστατεύει τα λαχανικά μας από επιθέσεις παρασιτικών εντόμων. Γιατί ξεχάσαμε να αναφερθούμε ίσως στον πιο σημαντικό παράγοντα που κάνει την συνδυασμένη καλλιέργεια λουλουδιών και λαχανικών όχι μόνο πρακτική αλλά και αναγκαία.
Πολλά φυτά περιέχουν στις ρίζες, στα φύλλα και στα άνθη τους συστατικά που δρουν σαν εντομοαπωθητικά για διάφορα παράσιτα και άλλα που προσελκύουν τα ωφέλημα έντομα για γονιμοποίηση. Έτσι οι ντομάτες και τα αγγουράκια δέχονται ευχάριστα την συντροφιά του βασιλικού, ενώ οι κατιφέδες είναι οι πιο καλοί φίλοι για τις μελιτζάνες.
Με αυτόν τον συνδυασμό ο κήπος μας αποκτά και οικολογικό χαρακτήρα, μαζί με την αισθητική του μοναδικότητα. Αν προσθέσει κανείς και τα καλλωπιστικά καρποφόρα δέντρα που μπορεί να έχει ένας μικρός κήπος λίγων τετραγωνικών, όπως μια λεμονιά για παράδειγμα, μπορεί εύκολα να δημιουργήσει ένα ισορροπημένο οικοσύστημα αφήνοντας την φύση να κάνει την υπόλοιπη δουλειά.

Μιχάλης Πολίτης

Πηγη; agrotikabook.gr

Τα Φυτά της Άνοιξης

Η άνοιξη σηματοδοτεί την πιο γόνιμη και δημιουργική περίοδο του έτους. Είναι η στιγμή της ανθοφορίας και της ανάπτυξης. Όλοι γνωρίζουμε ότι την άνοιξη η φύση καρποφορεί, ανθίζει και αναπαράγεται.

Τα ανοιξιάτικα λουλούδια είναι όμορφα και ευωδιάζουν. Από βιολογικής άποψης, ετήσια ή εποχιακά είναι τα φυτά που συμπληρώνουν το βιολογικό τους κύκλο στη διάρκεια μιας καλλιεργητικής περιόδου. Στην κηποτεχνία όμως, ο ορισμός είναι πιο ευρύς, αφού ετήσιο ή εποχιακό φυτό θεωρείται αυτό, που χρησιμοποιείται για μια περίοδο μικρότερη του έτους, ανεξάρτητα αν είναι πραγματικό ετήσιο ή πολυετές.

Είναι φυτά που αντέχουν σε χαμηλές θερμοκρασίες, σπέρνονται το Σεπτέμβριο – Οκτώβριο και ανθίζουν την άνοιξη (Μάρτιο – Μάϊο). Τα κυριότερα ανοιξιάτικα φυτά που θα συναντήσουμε αυτή την εποχή είναι τα εξής:

Πανσές – Viola

Είναι ετήσιο φυτό με ευμεγεθή, πολλά ελκυστικά άνθη με διάφορους χρωματισμούς. Ανθίζει πρώιμα από το τέλος του Φθινοπώρου και συνεχίζει την άνθιση μέχρι το τέλος της Άνοιξης. Συνδυάζεται με όλα σχεδόν τα ετήσια φυτά σε εντυπωσιακούς σχηματισμούς. Μπορεί να δημιουργήσει χαμηλές μπορντούρες ή παρτέρια. Είναι ιδανικές για τελειώματα σε εκτάσεις με χλοοτάπητα και φυτοδοχείο. Η απόσταση φύτευσης ανά φυτό είναι 15 – 20 cm. Προτιμά καλά στραγγισμένα, πλούσια εδάφη και ηλιόλουστες τοποθεσίες τους ψυχρούς μήνες και ημισκιερές τους θερμούς μήνες. Σε υγρά περιβάλλοντα προσβάλλεται από ωϊδιο.
      

Βιολέτα – Matthiola incana

Πολύ δημοφιλές φυτό με ωραία αρωματικά άνθη τα οποία είναι απλά ή διπλά. Η άνθιση μπορεί να γίνει την άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο ανάλογα με την εποχή σποράς. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε παρτέρια, μπορντούρες ή ανθώνες. Τα άνθη του είναι κατάλληλα για φυτοδοχεία  ή για κομμένο λουλούδι. Δεν έχει αντοχή στην υπερβολική ζέστη και την ηλιοφάνεια. Ανάλογα με την εποχή προτιμά τοποθεσίες με ήλιο ή ημισκιερές, πλούσια εδάφη με καλή αποστράγγιση. Η απόσταση φύτευσης κυμαίνεται από 20 – 40 cm.

Άλυσσο – Alyssum maritimum

Φυτό χαμηλής ανάπτυξης με πυκνή βλάστηση. Έχει διακριτική μυρωδιά μελιού γι’ αυτό ονομάζεται και μελισσόχορτο. Έχει στενά λεπτά φύλλα σε διάφορες αποχρώσεις του πράσινου. Το ύψος του δεν ξεπερνά τα 30 cm για τις ψηλές ποικιλίες, ενώ οι κοινές ποικιλίες κυμαίνονται στα 5 – 10 cm . Η άνθιση αρχίζει αμέσως μετά την φύτευση και διαρκεί για 3 – 4 μήνες. Είναι φυτό που προσαρμόζεται σε όλες τις εποχές. Ένα από τα πλεονεκτήματά του είναι η αντοχή του σε διάφορες συνθήκες. Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις εκτός από τους καλοκαιρινούς μήνες που θέλει ημισκιά και εδάφη μέσης γονιμότητας με καλή αποστράγγιση. Η απόσταση φύτευσης του φυτού είναι 10 – 20 cm. Χρησιμοποιείται σε μπορντούρες, φυτοδοχείο ενώ η κατά πλάτος ανάπτυξή του το κάνει ιδανικό για εδαφοκάλυψη. Τοποθετείται επίσης σε βραχόκηπους και σε παραθαλάσσιες περιοχές.

Αγήρατο – Ageratum houstonianum

Η ονομασία του προέρχεται από την ελληνική λέξη «αγέραστος» (δεν γερνάει) λόγω της μακράς ζωής των ανθέων του. Είναι φυτό χαμηλής έως μέσης ανάπτυξης με μονά ή διπλά άνθη. Τα φύλλα του είναι ωοειδή, εναλλάσσοντα, οδοντωτά και τριχωτά. Το ύψος του κυμαίνεται από 20 – 60 cm ανάλογα με την ποικιλία. Η άνθιση είναι μεγάλης διάρκειας, καλοκαιρινή ανθοφορία που κρατάει μέχρι τα πρώτα κρύα. Τα άνθη του μπορεί να έχουν μπλε, κόκκινο ή άσπρο χρώμα. Προτιμά ηλιόλουστες ή ημισκιερές τοποθεσίες και εδάφη μέσης γονιμότητας με καλή αποστράγγιση. Ενώ υποφέρει σε βαριά και υγρά εδάφη. Σε υψηλές θερμοκρασίες εμφανίζει σκωρίαση και περονόσπορο. Η απόσταση φύτευσης πρέπει να είναι 15 – 30 cm. Θα πρέπει να αποφεύγεται το βρέξιμο των φύλλων λόγω μυκητολογικών ασθενειών και η πολύ λίπανση καθώς και τα γόνιμα εδάφη γιατί η ευνοείται η ανάπτυξη φυλλώματος σε βάρος των ανθέων.

Αντίρρινο ή Σκυλάκι – Antirrhinum majus

Το όνομα του οφείλεται στα άνθη του που όταν πιεστούν στη βάση ανοίγουν σαν σαγόνια σκύλου. Η περίοδος άνθισης ξεκινάει από το Φεβρουάριο έως το φθινόπωρο. Προτιμά μέσης γονιμότητας εδάφη και ηλιόλουστες θέσεις. Είναι ιδανικό για πολλές χρήσεις όπως παρτέρια, μπορντούρες, φυτοδοχεία και βραχόκηπους. Είναι φυτό που αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες, απαιτεί ελάχιστη φροντίδα όμως προσβάλλεται από σκωριάσεις. Η απόσταση φύτευσης είναι ανάλογα με την ποικιλία 15 – 40 cm.

Βεγόνια – Begonia semperflorens

Είναι φυτό χαμηλού έως μεσαίου ύψους. Ανθίζει από το τέλος της άνοιξης έως το φθινόπωρο. Προτιμά σκιερές – ημισκιερές τοποθεσίες. Είναι από τα λίγα κατάλληλα φυτά για το καλοκαίρι κάτω από δέντρα, πέργκολες κ.λ.π. Θέλει έδαφος με καλή αποστράγγιση, πλούσιο σε οργανική ουσία. Είναι επίσης κατάλληλο για βαριά αργιλώδη εδάφη. Είναι ιδανικό για μπορντούρες, ανθώνες και φυτοδοχεία. Η απόσταση φύτευσης ανάλογα με την ποικιλία είναι 20 -35 cm.

Βίγκα – Catharanthus roseus

Είναι φυτό μέσης ανάπτυξης με μονά άνθη. Τα φύλλα είναι ωοειδή βαθυπράσινα, λεία και γυαλιστερά, με χαρακτηριστική την κεντρική νεύρωση. Το ύψος του κυμαίνεται από 30 – 60 cm. Η ανθοφορία αρχίζει την άνοιξη και τελειώνει τον Οκτώβριο. Προτιμά ηλιόλουστες ή ημισκιερές περιοχές, εδάφη με καλή στράγγιση με μέση έως υψηλή γονιμότητα. Στη χώρα μας χρησιμοποιείται σε γλάστρα. Είναι κατάλληλη για παρτέρια, μπορντούρες, ανθώνες και φυτοδοχείο.

Ελίχρυσο – Helichrysum ή Bracteantha bracteatum

Φυτό υψηλής ανάπτυξης αν και υπάρχουν και νάνες ποικιλίες. Η ανθοφορία ξεκινάει την άνοιξη και κρατά μέχρι τα πρώτα κρύα. Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις, μέτρια εδάφη με καλή στράγγιση. Χρησιμοποιείται σε παρτέρια, για κομμένο λουλούδι και σαν αποξηραμένο. Η απόσταση φύτευσης είναι 20 – 40 cm ανάλογα με το ύψος της ποικιλίας.

Ζίνια – Zinnia

Είναι φυτό όρθιας ανάπτυξης με ποικιλία υψών. Τα άνθη σχηματίζουν κεφάλια. Μπορεί να είναι απλά ή διπλά, να είναι επίπεδα ή σφαιρικά με μεγάλη ή μικρή διάμετρο. Είναι ανθισμένο καθ’ όλη την διάρκεια του καλοκαιριού μέχρι τα πρώτα κρύα. Έχει εξαιρετική αντοχή στις υψηλές θερμοκρασίες αλλά είναι επιρρεπής σε μυκητολογικές ασθένειες, κυρίως το ωίδιο. Θέλει ηλιόλουστες θέσεις, χουμώδη εδάφη με καλή στράγγιση. Χρησιμοποιείται σε μπορντούρες, ανθώνες και παρτέρια. Προσελκύουν πεταλούδες, οπότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε θεματικούς κήπους. Οι περισσότερες ποικιλίες φυτεύονται σε απόσταση 30 – 45 cm.

Ιμπάτιενς ή έρωτας – Impatiens

Είναι μέσης ανάπτυξης φυτά. Τα άνθη τους είναι απλά ή διπλά με χαρακτηριστικό πλήκτρο, μονόχρωμα ή δίχρωμα. Η περίοδος άνθισης είναι Μάιο – Ιούνιο μέχρι τα πρώτα κρύα. Δεν αντέχει στις χαμηλές ή πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Θα πρέπει να αποφεύγεται το βρέξιμο των φύλλων γιατί είναι ευπαθές σε σκωριάσεις. Προτιμά εδάφη πλούσια, ελαφρά και δροσερά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μπορντούρες, είναι ιδανικό για γλάστρες σε εσωτερικούς χώρους με διάχυτο φωτισμό.

Πηγη<=

Κρανιά, νέα πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια

Σε πολλές αναπτυγμένες χώρες τελευταία, δίδουν ιδιαίτερη σημασία σε καρπούς διαφόρων θάμνων, όπως ιπποφαές, βατόμουρα, φραγκοστάφυλα κλπ που είναι πλούσιοι σε βιταμίνες, πολύτιμα ιχνοστοιχεία, χαρακτηρίζονται από ιδιάζουσα γεύση και άρωμα και καταβάλουν προσπάθειες για συστηματική καλλιέργειά τους

Η κρανιά ανήκει στην παραπάνω κατηγορία καρποφόρων θάμνων και θεωρείται πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια για ημιορεινές και ορεινές περιοχές της χώρας. Πρωτοπόρος στην εκμετάλλευση της κρανιάς στη χώρα μας ο κ. Ντούλια από την Κυψέλη Ημαθίας.
Η κρανιά (Cornus mas) είναι ένας φυλλοβόλος θάμνος που αυτοφύεται στη νότια Ευρώπη και στη νοτιοδυτική Ασία. Στη χώρα μας αυτοφύεται κυρίως στη βόρεια Ελλάδα. Μπορεί να τη συναντήσουμε ως θάμνο ή ως δέντρο 5-12 μέτρων. Έχει σκούρους καφέ βραχίονες και πράσινα κλαδιά. Τα φύλλα της είναι αντίθετα, ωοειδή, μήκους 4-10 εκατοστά. Τα άνθη της είναι μικρά, με διάμετρο 5-10 χιλιοστά, κίτρινα, σχηματίζοντας μπουκέτα, 10-25 άνθη μαζί και ανθίζουν στην καρδία του χειμώνα πριν εμφανιστούν τα φύλλα του δέντρου.
Έχει βρεθεί μάλιστα ότι παρά το γεγονός ότι είναι φυτό της εύκρατης ζώνης αντέχει σε θερμοκρασίες έως και -30ο C. Οι καρποί της είναι κόκκινοι και ωοειδείς με μήκος 2 εκατοστά. Οι καρποί της κρανιάς, τα κράνα δεν πρέπει να συγχέονται με τα cranberries (Μύρτιλα μακρόκαρπα). Ευδοκιμεί σχεδόν σε όλους τους τύπους των εδαφών.

«Κράνειος» δούρειος ίππος
Tο δέντρο είναι γνωστό από την εποχή του Ομήρου με το όνομα "Κράνεια" (Ιλιάδα Π, 767). Μάλιστα, σύμφωνα με το Θεόφραστο, το ξύλο της κρανιάς ήταν τόσο σκληρό, όσο και το κόκκαλο και το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν κυνηγητικές λόγχες, πολεμικά ακόντια, τόξα και μπαστούνια. Ενώ σύμφωνα με τον Παυσανία οι αρχαίοι έλληνες έφτιαξαν τον Δούρειο Ίππο με ξυλεία κρανιάς από το ιερό δάσος του Απόλλωνα.

Φαρμακευτικό φυτό
Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούταν οι καρποί της κρανιάς κυρίως για φαρμακευτικούς σκοπούς. Το κράνο, περιέχει υψηλό επίπεδο φλαβανοειδών και ανθοκυάνης κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και ωρίμανσης του καρπού (έχουν επισημανθεί 4 φλαβανοειδή). Επίσης έχει διαπιστωθεί με εργαστηριακές αναλύσεις ότι περιέχει βιταμίνη C και είναι πλούσιο σε καροτίνη, πηκτίνη και τανίνη, καθώς και υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο (Fe). Σύμφωνα με διεθνή βιβλιογραφική έρευνα της Φαρμακευτικής σχολής του Α.Π.Θ., το κράνο περιέχει φλαβανοειδή, ανθοκυανίνες, έντονα αντιοξειδωτικά και φαινολικά παράγωγα. Λόγω των εμπεριεχομένων τανινών έχει επίσης στυπτικές ιδιότητες. Εξαιτίας των εμπεριεχομένων πυκτινών είναι ρυθμιστικό των κινήσεων του εντέρου.
Οι ντόπιοι στα ορεινά της Ελλάδος χρησιμοποιούν προϊόντα από Κράνα για κεράσματα αλλά και για καρδιακές παθήσεις, πόνους κοιλιάς , πόνους περιόδου, στομαχικές κι εντερικές διαταραχές , ως χωνευτικό ,κατά της διάρροιας , στην περίοδο της εγκυμοσύνης, ως τονωτικό τις ώρες εργασίας και μετά από αθλητικές δραστηριότητες.

Πρωτοποριακή αγροτική επιχείρηση
Η κρανιά, καθώς πρόκειται για δέντρο δασικό, που αυτοφύεται σε πολλές περιοχές της χώρας μας, ουδέποτε κατά το παρελθόν καλλιεργήθηκε σε εμπορική κλίμακα. Τα τελευταία χρόνια όμως, ένας Έλληνας παραγωγός από την Κυψέλη Ημαθίας, ο Κωνσταντίνος Ντούλιας δημιούργησε μια επιχείρηση που ασχολείται αποκλειστικά με την παραγωγή, εμπορία και μεταποίηση της πολλά υποσχόμενης κρανιάς και των προϊόντων της, info@krano.gr Η επιχείρηση δραστηριοποιείται στην έρευνα της ανάπτυξης της Κρανιάς και τη χρησιμότητα των καρπών διαφορετικών ποικιλιών της στην μεταποίηση, και διαθέτει ένα σύγχρονο πιστοποιημένο φυτώριο που διαθέτει αποκλειστικά δενδρύλλια κρανιάς σπορόφυτα ή εμβολιασμένα.
Αποτέλεσμα της έρευνας και της πολυετούς απασχόλησης είναι οι ποικιλίες Ντούλια, δύο από τις οποίες είναι υπό κατοχύρωση από το κοινοτικό γραφείο φυτικών ποικιλιών (CPVO). Επίσης καλλιεργούνται 16,5 στρεμμάτων κρανιών με σκοπό την παραγωγή προϊόντος και στη συνέχεια διαθέτει όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό για την μεταποίηση των προϊόντων. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο της επιχείρησης είναι ότι παρέχει συμβολαιακή γεωργία σε όποιον ενδιαφέρεται να καλλιεργήσει την κρανιά, καθώς είναι σε θέση να απορροφήσει μεγάλες ποσότητες παραγωγής, να τις μεταποιήσει και να τις διαθέσει στην αγορά που η ζήτηση γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη. Μια τέτοια πρωτοβουλία αποτελεί φωτεινό παράδειγμα, ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο που οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες επηρεάζουν αρνητικά το γεωργικό τομέα.

Ποτό, λικέρ και μαρμελάδες
Όσον αφορά την μεταποίηση και τα προϊόντα της κρανιάς αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν τουλάχιστον 12 διαφορετικά προϊόντα. Μερικά απ αυτά είναι το συμπυκνωμένο εκχύλισμα κράνων, το λικέρ κράνων ,η μαρμελάδα και το κρανοποτό. Όλα τα προϊόντα είναι φυσικά λειτουργικά τρόφιμα πλούσια σε αντιοξειδωτικά. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κρανιά είναι ιδιαίτερα ανθεκτική και δεν έχει φυσικούς εχθρούς. Το πλεονέκτημα αυτό καθιστά την καλλιέργεια της βιολογική και τα προϊόντα της μπορούν να πιστοποιηθούν βιολογικά. Τα προϊόντα κράνου απευθύνονται στην αγορά των βιολογικών προϊόντων(και όχι μόνον) η οποία το 2001 στην Ευρώπη είχε τζίρο 16 δις δολάρια, το 2006 είχε 38,5 δις δολάρια και το 2008 είχε 80 δις δολάρια. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα προϊόντα γίνονται γνωστά σε ευρύτερο αγοραστικό κοινό και τα επόμενα 10 έτη η ζήτηση θα υπερβαίνει την προσφορά.

Προωθούμενη καλλιέργεια
Η καλλιέργεια απευθύνεται σε αγρότες των ορεινών και ημιορεινών περιοχών οι οποίοι θα μπορέσουν να έχουν ένα καλό εισόδημα από μία καλλιέργεια, της οποίας η απόδοση σε πλήρη ανάπτυξη των δένδρων φθάνει τα 2000 κιλά/στρ. Σημαντικό στοιχείο είναι ότι η καλλιέργεια δεν επιβαρύνει το περιβάλλον με φυτοφάρμακα και λιπάσματα και μπορεί να εκμεταλλευτεί τους εγκαταλελειμμένους αγρούς. Τελευταία η κρανιά συμπεριελήφθη από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης στις προωθούμενες καλλιέργειες.


ΠΗΓΗ.

Καλλιέργεια Κάπαρης - Συμβουλές

Ανθισμένη κάπαρη και καπαρόκουμπα (Πηγή εικόνας)
Η κάπαρη (Capparis spinosa), είναι ένας πολυετής φυλλοβόλος θάμνος. Καπαρόκουμπο ή απλά κάπαρη, ονομάζεται  το ανώριμο μπουμπούκι του φυτού, το οποίο συλλέγεται και συντηρείται ως τροφή.
Τα καπαρόκουμπα χρησιμοποιούνται ως ορεκτικά, μέσα σε σαλάτες, ή σε ομελέτες. Η χαρακτηριστική γεύση τους τα κάνει περιζήτητα ορεκτικά ή γαρνιτούρα. Η ακριβή όμως τιμή τους μας κάνει να είμαστε περισσότερο εγκρατείς από ότι θα θέλαμε.

Καπαρόκουμπα σε βάζα (Πηγή εικόνας)
Πολλοί επίσης τρώνε και τα φύλλα της κάπαρης (καπαρόφυλλα), αφού πρώτα τα βράσουν. Έχουν ελαφρώς πικρή γεύση, αλλά αρέσουν σε πολλούς.

Φυτό κάπαρης σε τοίχο στην Κύθνο (Πηγή εικόνας)
Συναντάμε τα φυτά κάπαρης να φύονται ελεύθερα στην φύση. Συνήθως τα βρίσκουμε επάνω σε παλιούς τοίχους, ξερολιθιές ή βράχους. Είναι φυτό της μεσογείου και ευδοκιμεί σε ξερικές και ημιξερικές περιοχές.

Φυτό κάπαρης στη Mallorca (Πηγή εικόνας)
Η κάπαρη αναπτύσσεται σε μέρη που έχουν πλήρη ηλιοφάνεια (τα βλέπει ο ήλιος όλη μέρα) και ζεστό έως πολύ ζεστό καλοκαίρι. Το καλοκαίρι η κάπαρη αντέχει σε θερμοκρασίες πάνω από 40 βαθμούς Κελσίου. Το χειμώνα όμως είναι ευαίσθητη και δεν αντέχει τις παγωνιές. Αντέχει όμως σε παρατεταμένο και χωρίς απότομες πτώσεις κρύο. Δεν αγαπά τα μέρη με υγρασία.
Η κάπαρη καταφέρνει και ευδοκιμεί σε αργιλώδη, αμμώδη, πετρώδη, χαλικώδη εδάφη με λιγότερο από 1% οργανική ύλη! Είναι πραγματικά ένα αξιοθαύμαστο φυτό.

Πού μπορείτε να καλλιεργήσετε κάπαρη;

Μπορείτε να καλλιεργήσετε κάπαρη στο χωράφι ή ακόμη και σε γλάστρες.
Πρέπει όμως να σας προειδοποιήσω ότι η καλλιέργεια της κάπαρης δεν είναι εύκολη.
Το φυτό αρχίζει να αποδίδει καρπούς μετά από τα πρώτα 2 χρόνια και η παραγωγή του συνεχίζεται για δεκαετίες.

Τί χώμα χρειάζεται η κάπαρη;

Προσοχή χρειάζεται στο χώμα που θα φυτευτεί η κάπαρη.

Κάπαρη σε γλάστρα

Αν φυτέψετε την κάπαρη σε γλάστρα, τα πρώτα 20 με 30 εκατοστά του χώματος θα πρέπει να είναι αργιλώδες, πετρώδες, έδαφος, πάρα πολύ απαστραγγιζόμενο. Μπορείτε να ανακατέψετε αυτή την επάνω στρώση με λίγο οργανικό λίπασμα, π.χ. κομπόστ. Η επόμενη στρώση, μπορεί να περιέχει χώμα ή κομπόστ.

Κάπαρη στον κήπο

Αν φυτέψετε την κάπαρη στον κήπο, τότε, σε αντίθεση με ότι θέλουν τα λαχανικά και κηπευτικά, θα πρέπει να επιλέξετε ένα μέρος με αργιλώδες, πετρώδες έδαφος, πολύ καλά αποστραγγιζόμενο που το βλέπει ο ήλιος όλη την ημέρα. Το χωράφι δεν πρέπει να βρίσκεται σε υψόμετρο πάνω από 1000 μέτρα.
Μπορείτε επίσης να δημιουργήσετε τεχνητές ξερολιθιές όπου το διάκενο ανάμεσα στις πέτρες θα έχει χώμα. Στη φύση, το χώμα ανάμεσα στις πέτρες δημιουργείται με την πάροδο των χρόνων και μέσω της διαδικασίας της φυσικής φθοράς. Σε τεχνητό περιβάλλον, θα πρέπει να το προσθέσετε εσείς.

Πόσο ήλιο χρειάζεται η κάπαρη;

Η κάπαρη πρέπει να βρίσκεται σε ένα μέρος όπου θα την βλέπει ο ήλιος όλες τις ώρες. Η κάπαρη αντέχει σε θερμοκρασίες πάνω από 40 βαθμούς Κελσίου.
Επιλέξτε ένα τμήμα του χωραφιού που δεν σκιάζεται από δέντρα ή τεχνητές κατασκευές.
Τοποθετήστε τις γλάστρες σε ένα μέρος που το βλέπει ο ήλιος όλες τις ώρες.

Πόσο πότισμα χρειάζεται η κάπαρη;

Τα πρώτα δύο χρόνια η κάπαρη χρειάζεται αραιά αλλά σταθερά ποτίσματα. Στη συνέχεια, το φυτό χρειάζεται πρακτικά μηδενικό ή πολύ σπάνιο πότισμα. Πρακτικά έχει τις ίδιες απαιτήσεις σε πότισμα με τους κάκτους!

Πόσο λίπασμα χρειάζεται η κάπαρη;

Πρακτικά θέλει ελάχιστο, σχεδόν μηδενικό λίπασμα.

Ξεκινώντας την κάπαρη από σπόρο

Ψάχνοντας, βρήκα δεκάδες περιγραφές για το πως θα πρέπει να μεταχειριστούμε τον σπόρο της κάπαρης πριν το φυτέψουμε. Οι περισσότερες μέθοδοι ήταν πολύπλοκοι και περιελάμβαναν εμβάπτιση σε νερό, τοποθέτηση στο ψυγείο, κ.λπ. Οι εμπειρίες όσων τις δοκίμασαν ήταν απογοητευτικές.
Βρήκα όμως τη Michelle από την Καλιφόρνια, η οποία περιγράφει τρόπους που δοκίμασε και πέτυχαν.
Θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε φρέσκους σπόρους κάπαρης. Το ποσοστό φυτρώτητας στους στους φρέσκους σπόρους αγγίζει το 95%. Οι σπόροι κάπαρης που είναι ένα χρόνο παλαιοί έχουν ποσοστό φυτρώτητας 75% με 80%.
Στις μεσογειακές περιοχές, όπως η Ελλάδα, δε χρειάζεται να ψύξετε τους σπόρους πριν τους φυτέψετε. Οι φυσικές χαμηλές θερμοκρασίες του μεσογειακού κλίματος, παρέχουν όλη την ψύξη που χρειάζεται ο σπόρος.
Δεν πρέπει να διαταράσσετε τις ρίζες τους. Η κάπαρη αντιδρά άσχημα όταν διαταράσσουν τις ρίζες της και μαραίνεται.
Μετά από αυτά τα βασικά, ας ξεκινήσουμε με τη διαδικασία που περιγράφει η Michelle.
Χρησιμοποιήστε ένα δίσκο σπορείου.
Σπείρτε τους σπόρους κάπαρης από το Σεπτέμβριο έως το Νοέμβριο.
Σε κάθε θέση του σπορείου, βάλτε 6 σπόρους.
Τοποθετήστε το σπορείο έξω, σε ένα μέρος που έχει ήλιο και σκιά, ανάλογα με την ώρα της ημέρας.
Προστατέψτε αν θέλετε, την επιφάνεια του σπορείου με ένα πλέγμα.
"Ξεχάστε" τους σπόρους και το σπορείο μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου, αρχές Μαρτίου.
Τέλη Φεβρουαρίου ή αρχές Μαρτίου, μεταφέρετε το σπορείο σε ένα μέρος που το βλέπει ο ήλιος. Σε 2 με 3 εβδομάδες, οι σπόροι θα πρέπει να αρχίσουν να φυτρώνουν.

Φυτά κάπαρης σε κύπελα σπορείου (Πηγή εικόνας)
Μετά από 2 περίπου μήνες, και όταν τα φυτά κάπαρης αποκτήσουν 2 ή περισσότερα πραγματικά φύλλα και οι ρίζες τους αναπτυχθούν τόσο ώστε να υποστηρίζουν το χώμα που τις περιβάλλει, μπορείτε να τα μεταφυτέψετε σε γλάστρες. Οι γλάστρες που θα τα μεταφυτέψετε, θα πρέπει να έχουν διάμετρο 10 ή περισσότερα εκατοστά. Αν σε κάποια θέση του σπορείου έχουν βγει περισσότερα από ένα φυτά, μην επιχειρήσετε να βγάλετε το δεύτερο φυτό. Απλά κόψτε το στο επίπεδο του χώματος. Σε αυτές τις γλάστρες, τα φυτά θα μεγαλώσουν για το υπόλοιπο του χρόνου. Αν και στη φύση, η κάπαρη δε χρειάζεται πότισμα, το χώμα στις γλάστρες ξεραίνεται πολύ γρήγορα. θα πρέπει να τις ποτίζεται ελαφρά μία με δύο φορές την εβδομάδα τους θερινούς μήνες.

Μεταφύτευση της κάπαρης

Τον επόμενο χειμώνα ή την επόμενη άνοιξη, θα μπορέσετε να τα μεταφυτέψετε σε μεγαλύτερες γλάστρες, που χωρούν τουλάχιστον 65 λίτρα χώμα. Οι γλάστρες θα πρέπει να τοποθετηθούν σε μέρος που το βλέπει ο ήλιος όλη την ημέρα. Και πάλι, επειδή το χώμα στις γλάστρες χάνει γρήγορα την υγρασία του, ειδικά όταν οι γλάστρες είναι στον ήλιο, θα πρέπει να τις ποτίζετε.

Κάπαρη σε γλάστρα (Πηγή εικόνας)
Στο τέλος του δεύτερου χρόνου, θα έχετε τα πρώτα άνθη κάπαρης.
Τα φυτά που είναι μεγαλύτερα από δύο χρόνια, μπορείτε να τα κλαδεύετε το χειμώνα όταν πέφτουν σε κατάσταση νάρκης.

Έντονα κλαδεμένη κάπαρη (Πηγή εικόνας)
Η κάπαρη βγάζει άνθη στους νέους βλαστούς. Οπότε θα πρέπει να την κλαδεύετε έντονα ώστε να ενισχύετε τη δημιουργία νέων βλαστών που θα φέρουν άνθη.
Μετά τα δύο χρόνια, αν θέλετε μπορείτε να επιχειρήσετε να μεταφυτέψετε τα φυτά κάπαρης στο χώμα. Το ιδανικό μέρος είναι στο επάνω μέρος ξερολιθιών, ώστε τα κλαδιά του να μπορούν να κρέμονται. Επιλέξτε μέρη που βλέπουν νότια Προετοιμαστείτε όμως για χαμηλά ποσοστά επιτυχίας.

Καπαρόκουμπα

Η εμπορική αξία των καπαρόκουμπων, είναι αντιστρόφως ανάλογη του μεγέθους τους.

Κατηγορίες μεγεθών κάπαρης (Πηγή εικόνας)
Τα καπαρόκουμπα, κατηγοριοποιούνται και πωλούνται βάσει του μεγέθους τους. Η κατηγοριοποίηση είναι η ακόλουθη:

• Non-Pareil (μικρότερα 7 mm)
• Surfines (από 7 έως 8 mm)
• Capucines (από 8 έως 9 mm)
• Capotes (από 9 έως 11 mm)
• Fines (από 11 ως 13 mm)
• Grusas (μεγαλύτερα από 14 mm)

Τα μικρά καπαρόκουμπα έχουν τη μεγαλύτερη αξία.

Επίλογος

Το άρθρο αυτό δε φιλοδοξεί να αποτελέσει οδηγό καλλιέργειας για την κάπαρη. Η καλλιέργεια της κάπαρης από ότι κατάλαβα είναι δύσκολη. Σίγουρα υπάρχουν πολλά μυστικά και εμπειρίες που δεν καλύπτονται από το άρθρο. Ελπίζω αυτό το άρθρο να είναι αφορμή για ορισμένους από εμάς να εντάξουμε την κάπαρη στους κήπους μας.

Πηγές

http://fromseedtotable.blogspot.com/2009/07/growing-capers-from-seed.html
http://www.caperplants.com/
http://en.wikipedia.org/wiki/Caper


ΠΗΓΗ:

ΓΚΑΟΥΡΑ "Gaura lindheimeri" - ΠΟΛΥΕΤΕΣ ΘΑΜΝΟΣ -

ΑΝΘΟΦΟΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ - GAURA -

 Πολυετής πόα, με αραιή κόμη και εντυπωσιακά λευκορόδινα άνθη, που εμφανίζονται από το τέλος τής Ανοιξης μέχρι και τα μέσα τού Φθινόπωρου. Ιδανικό για βραχόκηπους ή γλάστρες, προτιμά θέσεις ηλιόλουστες και εδάφη καλά στραγγιζόμενα.Κλαδέυεται στις αρχές της Ανοιξης, κόβοντας τα ξερά λουλούδια και ένα μέρος από το φυτό. 

 Το τέλειο φυτο για παραθαλασσιες-ξηρες ηλιολουστες τοποθεσιες. Εκει που φυτρωνουν μονο δεντρολιβανα και άλλα ανθεκτικα στην ξηρασια αλλά αδιαφορα αισθητικα φυτα, η Γκαουρα καταφερνει να δωσει πολυ χρωμα!
Υπεροχος θαμνος με ανθακια που μοιαζουν με μικρες πεταλουδιτσες. Καταγωγη απο Αριζονα, νεοφερμενο φυτο στην Ελλαδα.Σε χρωματα απο λευκο μεχρι εντονο φουξια.

Στέβια! Αντί για ζάχαρη...

Γιατί γίνεται τόσος ντόρος για τη συγκεκριμένη γλυκαντική ουσία; Αληθεύει ότι υποκαθιστά τέλεια τη ζάχαρη, χωρίς να μας δίνει ούτε μια θερμίδα; Τι λένε οι σχετικές έρευνες και τι επισημαίνουν οι αρμόδιοι φορείς για την ασφάλειά της;

H στέβια είναι ένας μικροσκοπικός θάμνος, γνωστός με την ονομασία «Stevia Rebaudiana Bertoni». Έλκει την καταγωγή του από τη Λατινική Αμερική και καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του κόσμου, κυρίως στην Κίνα. Πειραματικές καλλιέργειες στέβιας υπάρχουν και στη χώρα μας, σε αγροκτήματα της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας.
Γιατί τόσος ντόρος;Τα φύλλα της στέβιας περιέχουν διάφορες φυσικές γλυκαντικές ουσίες, όπως η στεβιοσίδη και η ρεμπαουδιοσίδη, που την καθιστούν 60-80 φορές γλυκύτερη από την κοινή ζάχαρη, ενώ το τελικό προϊόν της, που εξάγεται με τη μέθοδο της εκχύλισης, είναι έως και 300 φορές γλυκύτερο. Με απλά λόγια αυτό σημαίνει ότι 1 κουταλάκι του τσαγιού τυποποιημένο εκχύλισμα στέβιας έχει την ίδια γλυκαντική ικανότητα με περίπου 1 φλιτζάνι ζάχαρη! Ενώ όμως η ζάχαρη περιέχει υδατάνθρακες και αποδίδει 4 θερμίδες ανά γραμμάριο, η στέβια δεν περιέχει κανενός είδους θερμιδογόνο συστατικό, επομένως δεν αποδίδει καθόλου θερμίδες, σε οποιαδήποτε ποσότητα κατανάλωσης. Συνεπώς, αποτελεί μια εναλλακτική πρόταση για τα άτομα που τρώνε πολλή ζάχαρη, προσέχουν τη σιλουέτα τους ή πρέπει να ελέγχουν την πρόσληψη σακχάρων και θερμίδων, π.χ. διαβητικοί και παχύσαρκοι.
Ποια είναι η χρήση της;Σήμερα τα εκχυλίσματά της χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο της κοινής, κρυσταλλικής ζάχαρης και αντί άλλων φυσικών ή συνθετικών γλυκαντικών υλών σε ροφήματα, αναψυκτικά διαίτης, ηδύποτα, γλυκίσματα, διαιτητικά τρόφιμα, τρόφιμα για διαβητικούς και ειδικά προϊόντα διατροφής.
Αντέχει στις υψηλές θερμοκρασίες;Σε αντίθεση με αρκετές άλλες γλυκαντικές ύλες, η στέβια είναι σταθερή, δεν αλλοιώνεται και δεν χάνει τη γλυκύτητά της, ακόμα κι όταν μαγειρεύεται σε θερμοκρασίες έως και 200οC. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να υποκαταστήσει τη ζάχαρη σε ένα πιο ευρύ φάσμα τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων καυτών ροφημάτων και γλυκών που απαιτούν βράσιμο (π.χ. μαρμελάδες) ή ψήσιμο.
Εχει ευεργετικές επιδράσεις στην υγεία;Τα φύλλα της στέβιας περιέχουν, επίσης, πολλά μεταλλικά στοιχεία και ιχνοστοιχεία (χρώμιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, κάλιο, σελήνιο, ψευδάργυρο), βιταμίνες Β (κυρίως νιασίνη) και φυτοθρεπτικά όπως η χλωροφύλλη και οι φυτικές στερόλες. Ο συνδυασμός και η αλληλεπίδραση των συστατικών αυτών ενδέχεται να της προσδίδουν επιπλέον ωφέλιμες ιδιότητες για την υγεία μας, που μέλλει όμως να αποδειχτούν ερευνητικά. Ως εκ τούτου, αναφορές ότι η στέβια έχει αντιυπερτασική, αντιβακτηριδιακή, αντιοξειδωτική, καρδιοτονωτική, αντιγηραντική, αδυνατιστική, χωνευτική και επουλωτική για το δέρμα δράση θα πρέπει να θεωρούνται, τουλάχιστον μέχρι αξιόπιστης επαλήθευσης, αναπόδεικτοι ισχυρισμοί. Τα μέχρι τώρα απολύτως σίγουρα είναι ότι, αντίθετα με τη ζάχαρη, δεν ευνοεί ούτε τη δημιουργία τερηδόνας ούτε την ανάπτυξη του μύκητα Candida Albicans.
Βοηθάει στο αδυνάτισμα;Η στέβια είναι η μόνη φυσική γλυκαντική ουσία με μηδέν θερμίδες, μηδέν υδατάνθρακες, μηδέν γλυκαιμικό δείκτη (G.I.) και μηδέν γλυκαιμικό φορτίο (G.L.). Επομένως, όταν χρησιμοποιείται αντί της κοινής ζάχαρης ή άλλων επίσης θερμιδογόνων γλυκαντικών υλών (π.χ. φρουκτόζη, μέλι, σιρόπι αγαύης κ.ά.), περιορίζει την ενεργειακή πρόσληψη και έτσι συμβάλλει θετικά στην προσπάθεια ελέγχου των περιττών κιλών. Πρέπει, όμως, να γίνει απολύτως κατανοητό ότι η στέβια αποτελεί απλώς και μόνο βοήθημα περιορισμού των θερμίδων από πηγές σακχάρων και όχι κάποια ουσία που αδυνατίζει χωρίς να προσέχουμε γενικότερα τη διατροφή μας.
Είναι κατάλληλη για τους διαβητικούς;Διάφορες προκαταρκτικές μελέτες έχουν δείξει ότι η στέβια μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάλλιστα από τους διαβητικούς αντί της ζάχαρης ή άλλων γλυκαντικών υλών, γιατί μεταβολίζεται στον οργανισμό, χωρίς να επηρεάζει ιδιαίτερα το σάκχαρο του αίματος και χωρίς να απαιτεί την παραγωγή ινσουλίνης. Εντούτοις, επειδή είναι άγνωστο το εάν βελτιώνει μακροπρόθεσμα το γλυκαιμικό έλεγχο, τα διαβητικά άτομα θα πρέπει να συμβουλεύονται οπωσδήποτε το γιατρό τους πριν αποφασίσουν να την εντάξουν συστηματικά στο καθημερινό τους διαιτολόγιο.
Είναι εγκεκριμένη για χρήση στα τρόφιμα;Για πολλούς και διάφορους λόγους, ενώ η στέβια καλλιεργείται και διατίθεται νόμιμα σε πολλές χώρες, σε κάποιες άλλες απαγορευόταν μέχρι τώρα, ενώ σε άλλες υπάρχουν ακόμα περιορισμοί στη χρήση της. Για παράδειγμα, σε Κίνα, Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Ινδία και Βραζιλία οι βιομηχανίες τροφίμων τη χρησιμοποιούν εκτεταμένα από το 1970. Στις ΗΠΑ είχε απαγορευτεί η εισαγωγή της μέχρι το 1994, μετά επιτράπηκε να διατίθεται αποκλειστικά ως συμπλήρωμα διατροφής και τελικά εγκρίθηκε για χρήση ως τρόφιμο και ως υποκατάστατο της ζάχαρης μόλις στα τέλη του 2008. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η αρμόδια Επιτροπή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) γνωμοδότησε θετικά για τη στέβια το Μάρτιο του 2010 και κατόπιν αυτού αναμένεται η τελική έγκρισή της μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2011. Ωστόσο, ήδη από το 2005 έχει επιτραπεί η κυκλοφορία της ως διατροφικού συμπληρώματος και η χρήση της ως πράσινης χρωστικής και αρωματικής ύλης σε τρόφιμα και καλλυντικά, ενώ στη Γαλλία έχει εγκριθεί ως υποκατάστατο της ζάχαρης από το 2009 και για δύο χρόνια δοκιμαστικά.
Τι ισχύει για την Ελλάδα;Για να θεωρηθεί ένα καινοφανές προϊόν ως τρόφιμο και να διατεθεί ελεύθερα στην ελληνική αγορά, θα πρέπει να πληροί όλες τις απαιτήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας. Με δεδομένο ότι μέχρι τώρα δεν υπάρχει τελεσίδικη απόφαση της EFSA, η στέβια επιτρέπεται να διατίθεται στο εμπόριο αποκλειστικά ως προϊόν ειδικής διατροφής. Παρ’ όλα αυτά, εν αναμονή της απαιτούμενης κοινοτικής έγκρισης, οι Έλληνες αγρότες ενθαρρύνονται από τους κρατικούς φορείς να χρησιμοποιήσουν τη στέβια ως εναλλακτική καλλιέργεια στη θέση του καπνού και των τεύτλων, καθώς δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις σε νερό, το κόστος παραγωγής της είναι μικρό και οι γεωκλιματολογικές συνθήκες στη χώρα μας ευνοούν την ανάπτυξή της.
Να τη δοκιμάσω;Αν καταναλώνετε μεγάλες ποσότητες ζάχαρης, τότε η στέβια αποτελεί μια καλή εναλλακτική λύση, εφόσον κάνετε μετρημένη κατανάλωσή της κι όχι κατάχρηση. Επειδή όμως το μεγαλύτερο μέρος της προσλαμβανόμενης ζάχαρης προέρχεται από τις «κρυφές πηγές» της, κυρίως τα βιομηχανοποιημένα και επεξεργασμένα τρόφιμα, δεν δικαιολογείται κανενός είδους εφησυχασμός, είναι δηλαδή αναγκαίο να συνεχίσετε να είστε προσεκτικοί στις διατροφικές επιλογές σας. Το ίδιο ισχύει κι όταν αγοράζετε τυποποιημένα προϊόντα που περιέχουν ως γλυκαντική ύλη τη στέβια, π.χ. επιδόρπια, μαρμελάδες, γκοφρέτες: πρέπει να μελετάτε προσεκτικά την ετικέτα και να βεβαιώνεστε ότι όντως έχουν λιγότερες θερμίδες συγκριτικά με το κανονικό προϊόν και ότι δεν περιέχουν επιπλέον λιπαρά ή επιπρόσθετα σάκχαρα.
Τι άλλο πρέπει να προσέχω;Για χρήση ως γλυκαντική ύλη η στέβια διατίθεται συσκευασμένη σε μορφή σκόνης, σε σταγόνες ή σε δισκία από τα περισσότερα καταστήματα βιολογικών προϊόντων και ορισμένα μεγάλα σούπερ μάρκετ. Ανάλογα με την προέλευση, τη μορφή, την ποιότητα, την καθαρότητα και την τυποποίηση των γλυκαντικών της συστατικών, κάθε εμπορικό προϊόν στέβιας μπορεί να έχει διαφορετικό συνιστώμενο τρόπο κατανάλωσης, διαφορετική συμπεριφορά στις υψηλές θερμοκρασίες και να προσδίδει διαφορετικού βαθμού γλυκύτητα συγκριτικά με τη ζάχαρη. Οπότε λαμβάνετε πάντα υπόψη σας τις οδηγίες του κατασκευαστή.
Πώς θα τη χρησιμοποιήσω;Μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε ως γλυκαντικό σε καφέ, τσάι, αφεψήματα και οποιοδήποτε άλλο ρόφημα, κρύο ή ζεστό, αλλά και για να αντικαταστήσετε τη ζάχαρη σε συνταγές παρασκευής ηδύποτων (π.χ. λικέρ), γλυκών (π.χ. μαρμελάδων, κέικ), φαγητών ή σαλτσών, συνήθως αφού τη διαλύσετε πρώτα σε λίγο νερό, ώστε να ελέγξετε εκ των προτέρων την έντονη γλυκύτητά της. Μπορείτε, επίσης, να την καλλιεργήσετε σε μικρές γλάστρες και να χρησιμοποιείτε τα φύλλα της φρέσκα ή αποξηραμένα σε σαλάτες ή αλεσμένα σε ροφήματα και γλυκίσματα.
Είναι ασφαλής;Ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) έχει δώσει στη στέβια το χαρακτηρισμό GRAS («γενικά αναγνωρισμένη ως ασφαλής»), ενώ η EFSA έχει γνωμοδοτήσει δηλώνοντας ότι «δεν είναι καρκινογόνος, δεν είναι τοξική και δεν είναι επικίνδυνη για την ανθρώπινη αναπαραγωγή». Από τη στιγμή, λοιπόν, που είναι εγκεκριμένη από διεθνείς οργανισμούς, δεν υπάρχει κατά τεκμήριο λόγος να αμφισβητούμε την ασφάλειά της.
1 κουταλάκι του τσαγιού τυποποιημένο εκχύλισμα στέβιας έχει την ίδια γλυκαντική ικανότητα με περίπου 1 φλιτζάνι ζάχαρη! Το καλύτερο; Έχει μηδέν θερμίδες.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΕΔΟΥΚΟΣ

Πηγη: Ethnos.gr