Καταπολέμηση μελίγκρας

Με σαπουνόνερο

Είναι εύκολο στην εφαρμογή αλλά μην περιμένετε θεαματικά αποτελέσματα εκτός αν, 

Α. ξεκινήσετε τους ψεκασμούς όταν ακόμη η μελίγκρα είναι λίγη

Β. επαναλαμβάνεται τους ψεκασμούς όποτε τη βλέπετε. 

Η συνταγή που μας δίνει ο Αντρέας Μπαρμπούτσης απ' το περιοδικό «Ερασιτέχνης Κηπουρός» είναι η εξής: 

20 γρ. τριμμένο πράσινο σαπούνι, 10 γρ. οινόπνευμα σε 1 λίτρο νερό. Ψεκάζουμε πάντα ποτισμένα φυτά, σε ώρες που δεν έχει ζέστη.

Για να «δουλέψει» η συνταγή πρέπει το νερό να μην περιέχει πολλά άλατα. 

Και πώς ξέρουμε ότι ήρθαν οι μελίγκρες; Θα πρέπει να τις δούμε πάνω στις τρυφερές κορυφές και τα πολύ νεαρά φύλλα. Πάντως η παρουσία μυρμηγκιών, έστω και λίγων, πάνω σε ένα φυτό, είναι σοβαρή ένδειξη ότι κάπου πολύ κοντά υπάρχουν μελίγκρες. 

Με ωφέλιμα έντομα

Οι πασχαλίτσες και συγκεκριμένα οι προνύμφες τους, επειδή αυτές είναι που τρώνε περισσότερο τις μελίγκρες, είναι τα πιο γνωστά απ' αυτά αλλά όχι τα μοναδικά. Δεν είναι εύκολο να τα βρούμε στην αγορά και η εξαπόλυσή τους σημαίνει ότι δεν θα ξαναψεκάσουμε με κάποιο εντομοκτόνο.

Προϋπόθεση για να «πιάσει» το κόλπο των ωφέλιμων εντόμων είναι να υπάρχουν ήδη μελίγκρες σε έναν κήπο. Μ' άλλα λόγια, δεν πρέπει να γίνεται η προληπτική εξαπόλυσή τους.  

Βιολογικά εντομοκτόνα

Βιολογικά εντομοκτόνα όπως αυτά που περιέχουν λιπαρά άλατα καλίου είναι αποτελεσματικά με τις ίδιες προϋποθέσεις που αναφέραμε και για το σαπουνόνερο. 

Συμβατικά και βαρετά

Υπάρχουν ένα σωρό συμβατικά (χημικά) φυτοπροστατευτικά για την καταπολέμηση της μελίγκρας. 

Όμως ακόμη και αν δεν ίσχυε η απαγόρευση χρήσης τέτοιων σκευασμάτων από ερασιτέχνες, είναι πολύ κουραστική και βαρετή η όλη διαδικασία εφαρμογής τους. Βάλε πρόχειρα ρούχα και παπούτσια, βάλε γάντια, βάλε μάσκα, μέτρησε με ακρίβεια τις ποσότητες νερού και φαρμάκου, ανακάτεψε καλά, ψέκασε, βγάλε ρούχα, πλύνε χέρια, μείνε για κάποια ώρα μακριά απ' τον κήπο ... είναι βαρετό και μόνον να το γράφεις! Άντε να τα κάνεις όλα αυτά ...

Σίγουρα δεν «δουλεύουν»

Ούτε ο βάκιλος της Θουριγγίας ούτε το θειάφι καταπολεμούν τις μελίγκρες.

ΠΗΓΗ

Μπλε ορτανσίες

Το φυσικό χρώμα των λουλουδιών της ορτανσίας δεν είναι μπλε αλλά ροζ ή λευκό. Μπορούμε όμως να αποκτήσουμε μπλε ορτανσίες κάνοντας το εξής: 

Ξεκινώντας απ' την άνοιξη, δίνουμε στις ορτανσίες μας ειδικό λίπασμα που περιέχει αλουμίνιο. Αυτό μειώνει το pH του εδάφους, δηλαδή το κάνει πιο όξινο και το φυτό «αντιδρά» αλλάζοντας το χρώμα των λουλουδιών του. 

Στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν τουλάχιστον δύο σκευάσματα που κάνουν αυτή τη δουλειά. Για να τα βρείτε ζητήστε, «λίπασμα που κάνει μπλε τα άνθη της ορτανσίας».

ΠΗΓΗ

Ορτανσία στη γλάστρα ή στο χώμα;

Η ορτανσία θέλει χώμα όξινο, γόνιμο, αργιλλώδες χωρίς ασβέστη, πλούσιο σε οργανική ουσία (χούμο) και πλούσιο σε φυτικά υλικά υπό αποσύνθεση. Αυτά όλα εξασφαλίζουν ότι το χώμα θα είναι αφράτο, θα έχει καλό αερισμό και πολλά θρεπτικά στοιχεία. Αν το χώμα του κήπου σας δεν έχει τις παραπάνω ιδιότητες, είναι σίγουρο ότι η ορτανσία θα δυσκολευτεί να μεγαλώσει. 
Συγκεκριμένα, όταν το pH του χώματος είναι πάνω από 7,5, αυτή δεν μπορεί να αναπτυχθεί γιατί με τέτοια οξύτητα δεν είναι διαθέσιμα τα θρεπτικά στοιχεία που χρειάζεται. Για παράδειγμα, δύο χημικά στοιχεία απαραίτητα στην ορτανσία είναι ο σίδηρος (Fe) και το αλουμίνιο ή αργίλιο (Al). Αυτά δεν μπορούν να κινηθούν μέσα στο χώμα με τέτοια οξύτητα και έτσι δεν μπορεί να τα απορροφήσει η ρίζα της ορτανσίας. Στη γλάστρα είναι εύκολο να πετύχει κανείς καλές συνθήκες ανάπτυξης για την ορτανσία του επειδή αγοράζει ένα «φυτόχωμα για οξύφιλα» φυτά και τη βάζει εκεί μέσα.

Ένα χώμα μπορεί να γίνει πιο όξινο προσθέτωντας θειικό σίδηρο σε αυτό, όμως κάτι τέτοιο δεν θα το κάνει και πιο αφράτο. Για να το πετύχετε και αυτό ανακατέψτε στο χώμα άφθονο φυλλόχωμα ή ξερά (όχι πράσινα) φύλλα, πευκοβελόνες, κομπόστ, τύρφη. Έχετε υπ' όψη ότι ο σίδηρος στο έδαφος δεσμεύει τον φώσφορο (P), που είναι απαραίτητος για την ανάπτυξη των νεαρών φυτών και για την ανθοφορία. Γι' αυτό αν κάνετε κάποια επέμβαση στο χώμα, να την κάνετε το φθινόπωρο. Και λάβετε υπ' όψη ότι η αλλαγή μπορεί να επηρεάσει και τα γειτονικά φυτά. 

ΠΗΓΗ

Γαρδένια : Φροντίδες και πότισμα

Να έχεις μια γαρδένια στη βεράντα ή την αυλή σου είναι προνόμιο. Και θέλει και κάποια προσπάθεια. Δεν αντέχει στο κρύο, την ενοχλεί η πολύ ξηρή ατμόσφαιρα του καλοκαιριού και ο καυτός ήλιος είναι εχθρός της. Παρ' όλες τις δυσκολίες είναι φυτό που το αγαπούν πολλοί και προσπαθούν να το έχουν κοντά τους. 

Προσωπικά, για να καταφέρω να έχω μία γαρδένια τα τελευταία 3-4 χρόνια έχω χαλάσει άλλες 3 τουλάχιστον. Πάντα έκανα κάτι λάθος.

Το χειμώνα την κρατάμε σε χώρο φωτεινό χωρίς κεντρική θέρμανση. 

Το καλοκαίρι την προστατεύουμε απ' τον ήλιο. 

Απ' την άνοιξη μέχρι τον Ιούλιο και ξανά το δίμηνο Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου, της δίνουμε λίπασμα μια φορά το μήνα. 

Την άνοιξη μπορεί να χρειαστεί και σίδηρο ενώ οπωσδήποτε πρέπει να έχουμε το νου μας για προσβολές από μελίγκρες και κοκκοειδή. 

Αν η γαρδένια βρίσκεται σε χώρο που αερίζεται καλά, το πρόβλημα των κοκκειδών θα είναι μειωμένο. (φωτ. Τ.Α.)

Για τις μελίγκρες δείτε, καταπολέμηση μελίγκρας. Με τα κοκκοειδή τα πράγματα δυσκολεύουν αλλά ο θερινός πολτός ή άλλα εντομοκτόνα σε συσκευασίες κατάλληλες για ερασιτεχνική είναι αποτελεσματικά.

Το πότισμα της πρέπει να γίνεται προσεκτικά. Θέλει νερό, καθώς δεν αντέχει πολύ στην ξηρασία, αλλά θέλει και χώμα που στραγγίζει άριστα. Το ιδανικό είναι να διατηρούμε το χώμα της ελαφρά νωπό.  

Εκ πείρας μπορώ να πω ότι, οι πιο συνηθισμένες ζημιές οφείλονται στο υπερβολικό πότισμα. Αμέσως μετά έρχονται οι ζημιές από την ξηρή ατμόσφαιρα και τελευταίες οι ζημιές από έλλειψη λιπάσματος. 

Όταν τα φύλλα της γαρδένιας είναι ξερά στην άκρη τους, υπάρχει πρόβλημα από υπερβολικά ξηρή ατμόσφαιρα. Πέρα από κάποιους ψεκασμούς με νερό λίγα μπορούμε να κάνουμε. Εξ άλλου είναι πρόβλημα που δεν θα «σκοτώσει» τη γαρδένια. 

Όταν τα φύλλα της γαρδένιας μαυρίζουν στην άκρη τους και το μαύρισμα αυτό επεκτείνεται σιγά-σιγά σε όλο το φύλλο, μάλλον ποτίζουμε υπερβολικά. 

ΠΗΓΗ

Γαρδένια : Γιατί δεν ανθίζει;

Έχεις μπροστά σου μια γαρδένια, την ποτίζεις την φροντίζεις και αυτή δεν βγάζει ούτε ένα μπουμπούκι ή ακόμη χειρότερα γεμίζει μπουμπούκια αλλά αυτά αντί να ανοίξουν, «προτιμούν» να πέσουν πριν «μετασχηματιστούν» σε ολόλευκα, αρωματικά άνθη. Ας δούμε τι μπορεί να συμβαίνει: 

Α. Η γαρδένια δεν κάνει μπουμπούκια

Αν το χειμώνα δεν βρεθεί η γαρδένια σε θερμοκρασία κάτω από τους 18 °C, δεν πρόκειται να δώσει λουλούδια. 

Αν το καλοκαίρι δεν ποτίζονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα, τότε δεν μπορεί να φτιάξει ανθοφόρους οφθαλμούς, οπότε δεν θα ανθίσει. Όταν λέμε ότι ποτίζουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα, εννοούμε ότι βρίσκουμε κάθε πότε θέλει η γαρδένια πότισμα και τότε της δίνουμε νερό. Επομένως δεν την ποτίζουμε όποτε τη βλέπουμε μπροστά μας αλλά δεν την ξεχνάμε κι όλας. 

Αν την άνοιξη δώσουμε στη γαρδένια κάποιο λίπασμα με πάρα πολύ άζωτο, αυτή θα γεμίσει φύλλα αλλά θα έχει ελάχιστα μπουμπούκια. Το άζωτο συμβολίζεται με Ν και αντιστοιχεί στο πρώτο από τους τρεις αριθμούς που χαρακτηρίζουν ένα λίπασμα. 

Β. Τα μπουμπούκια της γαρδένιας μαυρίζουν και πέφτουν πριν ανοίξουν. 

Η πιο συνηθισμένη αιτία είναι, είτε το υπερβολικό πότισμα είτε το αντίθετο ακριβώς. 

Μπορεί να φταίει η πολύ ξηρή ατμόσφαιρα. Στην περίπτωση αυτή το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι κάποιοι ψεκασμοί με νερό. 

Απότομες αλλαγές θερμοκρασίας προκαλούν πτώση των μπουμπουκιών. Δεν μπορούμε να παρέμβουμε στον καιρό και έτσι κάνουμε υπομονή. 

Στη γαρδένια δεν αρέσει να τη μεταφέρουμε από 'δω κι από 'κει σαν να ήταν ασύρματο τηλέφωνο.  Επομένως αποφεύγουμε τις συχνές αλλαγές θέσης. 

ΠΗΓΗ

Κηπουρική φθινοπώρου: Τι φυτεύουμε τώρα...

Μπορεί η απόλαυση του να καθόμαστε στη βεράντα το μπαλκόνι ή τον κήπο να περνά όσο ο καιρός κρυώνει, τώρα είναι όμως η εποχή να φροντίσουμε τα όσα φτιάξαμε την άνοιξη και το καλοκαίρι και να προνοήσουμε για την επόμενη "σοδειά" που θα μας κρατά παρέα όταν ο καιρός είναι ξανά έτοιμος να υποδεχθεί τα υπέροχα χρώματα των λουλουδιών. Το φθινόπωρο είναι η καλύτερη εποχή για τους εραστές των κλαδευτηριών. Όλη η ανάπτυξη του καλοκαιριού θα χρειαστεί τώρα ένα χαλινάρι. Αρκετά βέβαια από τα… αποκόμματα και με τη βοήθεια της υγρασίας που αυτή την εποχή συνδυάζεται με ήπιες θερμοκρασίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη μαγιά για την ανοιξιάτικη εικόνα του χώρου, οπότε μη διστάσετε να τα τοποθετήσετε σε ξεχωριστές γλάστρες. Χώρια από το κλάδεμα ή το τελευταίο «τάισμα» των φυτών με λίπασμα πριν τη χειμέρια νάρκη τους, το φθινόπωρο ενδείκνυται και για φύτεμα- κυρίως λαχανικών και βολβών, αλλά και για τη λήψη μέτρων έναντι σαλιγκαριών και άλλων απειλών για τα φυτά. Τα χημικά δολώματα για τους παρασιτικούς οργανισμούς μπορείτε να τα προμηθευτείτε από τις μάντρες με είδη κήπου ή και από τα μεγάλα super market. Λαχανικά Φυτέψτε κουνουπίδια, σπανάκι και μπρόκολα έχοντας πριν σκάψει ελαφρά το ανώτερο επίπεδο του χώματος και τοποθετήστε εκεί μικρή ποσότητα λιπάσματος ή κοπριάς. Ακόμη είναι τώρα καλή εποχή να φυτέψετε πράσα, κρεμμύδια, κουκιά, σκόρδα (ξεχωρίστε τις σκελίδες και τοποθετήστε τις σε βάθος περίπου 5 εκατοστών από την επιφάνεια) και πατάτες. Παρτέρια Αφαιρέστε όλες τις νεκρές κορυφές των λουλουδιών, ειδικά από τους κατιφέδες που όταν μαραίνονται επάνω στο φυτό μπορούν να χαλάσουν την εικόνα του μπαλκονιού ή του κήπου σας. Ούτως ή άλλως, δεν πρέπει να αφήνετε τα μονοετή ή εποχικά φυτά να παραμένουν περισσότερο από τη διάρκεια ζωής τους στο χώμα ή τις γλάστρες σας- ξεριζώστε τα, αν είναι δυνατόν, πριν ακόμα μαραθούν. Φυτέψτε μοσχομπίζελα και φροντίστε για μια πέργκολα κοντά τους ώστε να αναρριχηθούν. Βάλτε τους σπόρους από το προηγούμενο βράδυ σε μια βρεγμένη εφημερίδα και φυτέψτε τους το πρωί. Αφαιρέστε από τις τριανταφυλλιές οποιαδήποτε φύλλα με μαύρα στίγματα και τοποθετήστε τα σε μια πλαστική σακούλα φροντίζοντας ώστε να μην έρθουν σε επαφή με τα υπόλοιπα. Είναι η εποχή να βάλετε ένα καλό οργανικό λίπασμα στις τριανταφυλλιές και να φροντίσετε το πότισμα να γίνεται όσο το δυνατόν στις ρίζες. Όσοι προνόησαν τον Ιούλιο για ντάλιες θα τις δουν να ανθίζουν τώρα. Φροντίστε να είναι ποτισμένες και αφαιρέστε τα μικρότερα μπουμπούκια, ώστε να πετύχετε καλύτερα αποτελέσματα με τα μεγαλύτερα. Οι γλαδιόλες μπορούν τώρα να ξεριζωθούν. Κόψτε τους αγάπανθους πριν οι κεφαλές τους μαραθούν, ενώ κλάδεμα θέλουν οι ορτανσίες, οι λεβάντες, οι σαλβίες ώστε να μένει ο κήπος συγυρισμένος. Εποχή κλαδέματος είναι και για πελαργόνια και γεράνια, αλλά μην βιαστείτε να πετάξετε τα όσα περίσσεψαν, αφού όπως είπαμε, η εποχή είναι ιδανική για να βγάλουν ρίζες όσα «αποκόμματα» σας ενδιαφέρουν. Ειδικά για τα μεσογειακά κλίματα ενδείκνυται αυτή την εποχή η ανασάλευση του γρασιδιού με ένα πιρούνι ή με μια μικρή τσουγκράνα ώστε να αεριστεί από τους καλοκαιρινούς καύσωνες και να διευκολυνθούν οι επερχόμενες βροχές να εισέλθουν και να δυναμώσουν το χώμα πριν τον βαρύ (;) χειμώνα. Για όσους έχουν γκαζόν είναι επίσης η εποχή να καλύψουν τυχόν «τρύπες» στην ενιαία πράσινη εικόνα του κήπου τους. Εξάλλου, υπάρχει ακόμη αρκετός χρόνος έως τον χειμώνα για να μεγαλώσουν τα φυτά προστατευμένα από τη θερμοκρασία, ώστε ακόμη και αν κάποιος επιθυμεί να ξεκινήσει τώρα μια παρόμοια καλλιέργεια με τύρφη, είναι κατάλληλη εποχή να το κάνει- αρκεί να έχει υπόψη του ότι μια φορά την ημέρα θα χρειάζεται να ποτίζει, ώστε να έχει αποτελέσματα. Πέρα από οτιδήποτε άλλο, το φθινόπωρο είναι η καλύτερη εποχή του χρόνου για να φυτέψετε αειθαλή δένδρα και θάμνους, ενώ είναι μια πολύ καλή εποχή για να φυτέψετε και οπωροφόρα δένδρα. Αυτή είναι η εποχή και για να εμπλουτίσετε το έδαφος με λίπασμα, αν και θέλει προσοχή καθώς τα υπερβολικής έντασης σκευάσματα δεν ταιριάζουν στα δένδρα που προτιμούν ήπια λιπάσματα. Όσο η ήπια θερμοκρασία εξακολουθεί, περιποιηθείτε τα φυτά με τις ρηχές ρίζες όπως τα ροδόδενδρα, οι αζαλέες και τα κωνοφόρα. Συλλέξτε τους καρπούς που έχουν βγει, αφαιρέστε τα όποια τυχόν αδύναμα κλαριά, απλώστε λίγο ασβέστη και μετά ποτίστε με άφθονο νερό προκειμένου να μεγιστοποιήσετε την ανάπτυξη σε μικρό χρονικό διάστημα. Μεταφυτέψτε ροδόδενδρα, αζαλέες και καμέλιες τώρα. Βολβοί Είναι η εποχή που πρέπει να φροντίσουμε για τα λουλούδια που θα απολαμβάνουμε την άνοιξη- άλλωστε είναι γνωστό πως κάποια από τα ομορφότερα άνθη βγαίνουν από τους βολβούς. Το φθινόπωρο είναι η κατάλληλη εποχή να φυτέψετε βολβούς και ειδικά ασφόνδυλους, νεραγκούλες, φρέζες, τουλίπες, ανεμώνες, υάκινθους και φούλια.

Πηγή: www.in2life.gr

Ένας "δολοφόνος" στον κήπο μας... Πικροδάφνη!

Είναι φορές που ένα όμορφο περιτύλιγμα μπορεί κάλλιστα να μας ξεγελάσει αναφορικά με το περιεχόμενό του... Να μας παραπλανήσει και να μας οδηγήσει σε λάθος εντυπώσεις ή συμπεράσματα. Αλήθεια, γνωρίζετε ότι πίσω από τα κάλλη της πικροδάφνης (nerium oleander) κρύβεται ένα εξαιρετικά δηλητηριώδες φυτό, αν φαγωθεί, και ότι ακόμα και οι αναθυμιάσεις από κάψιμο του βλαστού της είναι επικίνδυνες;

Αν και η πικροδάφνη μπαίνει άνετα στη λίστα με τα 5 πιο δηλητηριώδη φυτά στον κόσμο, παρ’ όλα αυτά θα τη βρούμε παντού. Από τις άκρες των δρόμων και των εθνικών οδών μέχρι σε αυλές σπιτιών ακόμη και σχολείων. Σε πάρκα αναψυχής, νησίδες δρόμων, πεζοδρόμια και πλατείες. Την έχω δει ακόμη, πολύ κακώς βέβαια, και σε αυλές παιδικών σταθμών.

Ενδημικό φυτό της Μεσογείου και της νoτιοδυτικής Ασίας, πλέον μπορούμε να το βρούμε παντού στον κόσμο, εκτός από τα πολύ ψυχρά κλίματα, σαν καλλωπιστικό φυτό. Το πλούσιο φύλλωμα και η παρατεταμένη εντυπωσιακή ανθοφορία της όλο το καλοκαίρι, έχει κάνει την πικροδάφνη προτιμητέο φυτό στη διαμόρφωση εξωτερικών και κοινόχρηστων χώρων. Το συναντάμαι σαν αειθαλή θάμνο ή και μικρό δέντρο που μπορεί να φτάσει και 4 μέτρα ύψος. Η ανθοφορία της ξεκινά τον Μάιο και τελειώνει το Νοέμβριο. Τα άνθη της είναι μεγάλα και ρόδινα, στις δε βελτιωμένες καλλιεργούμενες ποικιλίες θα δούμε χρώματα, όπως λευκό, κόκκινο κ.α.

Παρά τις αυξημένες ανάγκες για ηλιακό φως, η πικροδάφνη είναι πολύ ανθεκτικό φυτό και προσαρμόζεται εύκολα σε κάθε τύπο εδάφους. Μοναδικός περιορισμός της είναι η θερμοκρασία κάτω από το 0, αν και αναβλαστάνει εύκολα. Αντέχει στην ξηρασία και στους ισχυρούς αέρηδες. Την αυτοφυή πικροδάφνη θα την βρούμε κοντά σε όχθες ποταμών, σε ρέματα και γενικά σε υγρές τοποθεσίες σε χαμηλά υψόμετρα. Ο καρπός εμφανίζεται τον Σεπτέμβριο και είναι επιμήκης, δερματώδης και περιέχει παρά πολλά σπέρματα με θυσανοειδή φτερά που τα βοηθούν να μεταφέρονται πιο εύκολα σε μεγάλες αποστάσεις. Πολλαπλασιάζεται εύκολα με μοσχεύματα και σπόρο. Ο γαλακτώδης χυμός που υπάρχει σε όλα τα μέρη του φυτού είναι γεμάτος με πολλές τοξικές ουσίες, καρδιακούς γλυκοζίτες, με κυριότερη την ολεανδρίνη (Oleandrin).

Ακόμη και ο καπνός από πικροδάφνη που καίγεται είναι πολύ τοξικός. Έχουν σημειωθεί θανατηφόρες δηλητηριάσεις σε ανθρώπους που έψησαν στην εξοχή, χρησιμοποιώντας βλαστούς πικροδάφνης. Η επαφή με το δέρμα προκαλεί ερεθισμό. Έχει χρησιμοποιηθεί και ως φαρμακευτικό φυτό από τους αρχαίους χρόνους. Την αναφέρουν οι Πλίνιος, Θεόφραστος και Διοσκουρίδης στα συγγράμματά τους. Τον 19ο αιώνα, απομονώθηκε η δραστική ουσία Oleandrin την οποία και χρησιμοποίησαν για καρδιακές παθήσεις σε ελάχιστη δοσολογία. Τα δραστικά στοιχεία της πικροδάφνης έχουν παρόμοια δράση με τα δραστικά στοιχεία της επίσης δηλητηριώδους διγιτάριας (digitalis). Ένα μόνο φύλλο είναι θανατηφόρο για ένα μικρό παιδί, λίγα φύλλα φτάνουν για έναν ενήλικα και αρκούν 100 γραμμάρια φύλλων να γίνουν θανατηφόρα για ένα άλογο. Αν και την αποφεύγουν ''όπως ο διάολος το λιβάνι'', συχνά παρατηρούνται θανατηφόρα ατυχήματα σε ζώα που κατά λάθος θα την δοκιμάσουν. Το ίδιο συμβαίνει και με τις μέλισσες. Πρέπει να υπάρχει μεγάλη έλλειψη άλλης ανθοφορίας για να εξαναγκαστεί μια μέλισσα να τρυγήσει την πικροδάφνη. Έτσι κι αλλιώς, είναι αποστολή αυτοκτονίας αφού ξέρουν ότι οι περισσότερες που θα επισκεφτούν άνθη πικροδάφνης σύντομα θα είναι νεκρές. Το μέλι που θα έχει παραχθεί είναι τοξικό.

Καταλήγουμε, λοιπόν, ότι ένα τέτοιου είδους φυτό, όπως η πικροδάφνη, που μας δίνει τη δυνατότητα ακόμα και το χειμώνα να ομορφαίνει τις διαδρομές μας, τις αυλές μας και τους κοινόχρηστους χώρους μας, θέλει την προσοχή του.

Η ομορφιά, πολλές φορές, μπορεί να αποβεί μοιραία!

ΠΗΓΗ